ตอนที่สอง
——
เย่, เว่ย, กวานเถา ล้วนเป็นอำเภอเลื่องชื่อของวุยกุ้น นับตั้งแต่ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกตั้งวุยกุ้น อำเภอเย่ก็เป็นศูนย์กลางการปกครองของวุยกุ้นตลอดมา ส่วนอำเภอเว่ยนั้น ในยุคจั้นกั๋วเป็นของแคว้นเว่ย อู่โหวแห่งเว่ยเคยสร้างเมืองหลวงสำรองไว้ที่นี่ อันเป็นที่มาของชื่ออำเภอเว่ย สำหรับอำเภอกวานเถา ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่ยุคชุนชิวสมัยจิ้นก็ถูกยกเป็นแคว้นบรรดาศักดิ์แก่ขุนนางจิ้น ครั้นเข้าสู่ราชวงศ์ฮั่น ยิ่งถูกยกเป็นเขตที่ดินขององค์หญิงอยู่หลายครา ในยุคราชวงศ์ฮั่นมีองค์หญิงกวานเถาทั้งสิ้นสามพระองค์ คือพระราชธิดาของฮั่นเหวินตี้ ฮั่นเซวียนตี้ และฮั่นกวงอู่ตี้ตามลำดับ ผู้ที่เลื่องลือที่สุดคือ ‘หลิวเพียว’ นางเป็นพระราชธิดาของฮั่นเหวินตี้ ทรงเป็นพระเชษฐภคินีของฮั่นจิงตี้ ทรงเป็นพระปิตุจฉาและพระราชสัสสุของฮั่นอู่ตี้ หลิวเพียวคือมารดาของเฉินอาเจียวในเรื่องราว ‘ตำหนักทองคำซ่อนหญิงงาม’ ——เมื่อเอ่ยถึงหลิวเพียวแล้ว ก็มีเรื่องน่าขบขันอยู่อย่างหนึ่ง ในยุคฮั่นตะวันตกมีขุนนางผู้ทำคุณงามความดีคนหนึ่งชื่อ ‘เฉินอู่’ คนผู้นี้ก็คือภัสดาของหลิวเพียว หรือก็คือบิดาของอาเจียวนั่นเอง
สามอำเภอนี้ กวานเถาอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเย่ ห่างจากอำเภอเย่ราวหนึ่งร้อยแปดสิบลี้ อำเภอเว่ยอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเย่และทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเน่ย์หวง ห่างจากอำเภอเย่ราวหนึ่งร้อยยี่สิบลี้ ห่างจากเน่ย์หวงราวแปดสิบลี้ เฉพาะอำเภอเย่กับกวานเถายังอยู่ใต้ร่มพระบรมโพธิสมภารของราชวงศ์ฮั่น ส่วนอำเภอเว่ยถูกอวี่ตู๋เข้ายึดครอง
เนื่องจากอำเภอเว่ยเป็นอำเภอใหญ่ กำแพงเมืองแน่นหนา มีไพร่พลมาก ค่อนข้างมั่งคั่งสมบูรณ์ อีกทั้งชัยภูมิที่ตั้งก็ค่อนข้างดี ไม่ได้อยู่ลึกลงทางใต้อย่างเน่ย์หวง ดังนั้นอวี่ตู๋จึงตั้งกองกำลังประจำอยู่ ณ อำเภอนี้