จังป้าคุมทัพออกจากเหอเซียง เคลื่อนพลมาถึงชานเมืองอำเภอหนานเฉิงแล้ว
บัดนี้เต็งเหียนหลบหนีภัยสงครามอยู่ที่หนานเฉิง พำนักอาศัยบนภูเขานอกเมือง ก่อนจังป้าจะยกกำลังไป ซุนเจินได้ส่งคำสั่งไปถึงเขา กำชับเป็นพิเศษมิให้เขารบกวนเต็งเหียน หากเป็นไปได้ ให้เชิญเต็งเหียนเข้าค่าย แล้วส่งทหารคุ้มกันไปยังตันเสีย แต่ถ้าเต็งเหียนยืนกรานไม่ยอม ก็อย่าบังคับ ให้ส่งกำลังไปตั้งกองรักษารอบบริเวณ ต้องอารักขาให้เขาปลอดภัย เพื่อพยายามอย่างเต็มที่ที่จะเชิญเต็งเหียนไปยังตันเสีย ซุนเจินยังได้ส่งซุนเขียนมายังกองทัพของจังป้าเป็นพิเศษ ทุกเรื่องเกี่ยวกับเต็งเหียนให้เขาจัดการและตัดสินใจ
ซุนเขียนเป็นศิษย์ของเต็งเหียน ก่อนหน้านี้ซุนเจินเคยเรียกตัวเขามารับราชการ เขาไม่เต็มใจรับในตอนแรก แต่เพราะเต็งเหียนเห็นว่าตระกูลซุนมีผู้มีคุณธรรมหลายคน และเชื่อว่าซุนเจินจะสามารถทำให้มณฑลชีจิ๋วร่มเย็นเป็นสุขได้ เขาจึงตอบรับคำเชิญและเดินทางมา