ฮ่อลายติดกับชายแดนวุยกุ้น หลังจากซุนฮิวกลับจากฮ่อลายเอ่ยถึงเหตุโจรร้ายที่นั่น ชีจัว (ชีฮก) ในตอนนั้นได้อาสาอย่างหาญกล้า ปรารถนาจะอยู่รักษาชายแดนใต้ของวุยกุ้นแทนซุนเจิน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสิงหยางนัก หากปราศจากโจรร้าย ซุนเจินก็จะให้ชีจัวคุมกองทหารประจำการแถบวุยใต้เพื่อสั่งสมประสบการณ์ แต่มาบัดนี้มีโจรร้ายแล้ว จะปล่อยให้ความปลอดภัยของท้องที่ตกอยู่บนบ่าชีจัวแต่เพียงผู้เดียวไม่ได้ เพราะชีจัวไม่เคยนำทัพด้วยตนเองมาก่อน ซุนเจินไตร่ตรองแล้วจึงส่งซินอ้ายไป เปลี่ยนให้ซินอ้ายอยู่คุมแคว้นใต้ โดยมีชีจัวเป็นผู้ช่วย
ซินอ้ายเคยบีบให้เตียวก๊กสิ้นชีพ ซุนเจินก็ยิ่งมีนามกระเดื่องในแถบเจ้า-วุย ดังนั้นพวกโจรสิงหยางแม้จะก่อความวุ่นวายในฮ่อลาย กลับไม่เคยอาจหาญล่วงล้ำเข้ามาในเว่ย
สิงหยางเกิดโจรกำเริบ ตามหลักแล้วนี่ย่อมเป็นอีกโอกาสหนึ่งที่จะสร้างผลงานด้านการทหาร แม้จะมิอาจได้ชัยชนะอย่างเบ็ดเสร็จ แต่ด้วยความสามารถของซุนเจิน ฝ่ายบุ๋นมีซุนฮิว เซี่ยเจีย ฝ่ายบู๊มีสวี่จ้ง เล่าเติ้ง ซินอ้าย กวน เตียว เจ้า ฯลฯ ถึงจะไม่ชนะยิ่งใหญ่ก็ไม่พ่ายยับเยิน น่าจะยังพอทำผลงานทางทหารได้บ้าง เพียงแต่กฎราชสำนักฮั่นกำหนดว่า ‘ขุนนางระดับสองพันหาบอย่าได้ออกนอกเขตแดนโดยพลการ’ ดังนั้น แม้เห็นเหตุวุ่นวายนี้ อย่าว่าแต่ซุนเจินยามนี้ไม่คิดจะนำทัพไปปราบเลย ต่อให้เขาคิด ก็ไม่อาจทำได้เช่นกัน
เหตุที่ซุนเจินยามนี้มิได้คิดออกนอกเขตไปรบนั้น กลับเป็นเพราะสองเรื่อง
เรื่องหนึ่งคือกิจของตระกูลเตียวยังไม่แล้วเสร็จ ซุนฮิว เซี่ยเจีย เว่ยกวง ฯลฯ ยังคงลอบรวบรวมหลักฐานที่คนตระกูลเตียวประพฤติผิดกฎหมาย ช่วงเวลานี้จึงไม่เหมาะจะก่อเรื่องใหม่ให้เป็นปม
อีกเรื่องหนึ่งคือกำลังอยู่ในช่วงหน้าไถหว่านฤดูใบไม้ผลิ
เมื่อเทียบกับโจรนอกแคว้นแล้ว การไถหว่านฤดูใบไม้ผลิของแคว้นตนย่อมสำคัญยิ่งกว่า
โดยเฉพาะในยามที่ซุนเจินยังมิได้เข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ ทั้งยังได้ล่วงเกินเตียวต๋งอย่างร้ายแรง กิจการบ้านเมืองของแคว้นไม่ควรจะบกพร่องเลยแม้แต่น้อย หากเตียวต๋งจับผิดได้ ก็ต่อให้เป็นอ้วนเสี้ยวก็ช่วยเขาไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงเอาใจใส่มากเป็นพิเศษต่อการไถหว่านในปีนี้