นางอู๋เฟิงถูกทรมานอย่างสาหัส มิฉะนั้นนางคงไม่สลบไป หยวนจงชิงเชิญหมอมาหลายคน ทั้งหมอแผลและหมอโรคภายใน ครั้นตรวจดูนางแล้ว หมอทั้งหลายกล่าวว่า "ชีวิตนั้นยังรักษาไว้ได้ แต่การจะฟื้นฟูให้ดีต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง" เขาจึงนำคำของหมอมาเรียนให้ซุนเจินทราบ ซุนเจินมิได้ตรัสสิ่งใด เพียงแต่กำชับว่า "จงปฏิบัติตามคำหมอ"
หยวนจงชิงเดามิผิด ซุนเจินมีใจนึกถึงนางอู๋เฟิงอยู่บ้าง หากแต่เป็นเพียงตัณหามิได้เกี่ยวด้วยความรู้สึก ในเมื่อเป็นเพียงตัณหา เขาย่อมมิได้เห็นนางสำคัญเป็นพิเศษ อย่างมากก็เพียงกำชับสักสองสามคำแล้วสั่งให้บ่าวดูแลนางให้ดี ก็เพียงเท่านั้น
หยวนจงชิงเข้าใจเจตนาดี จึงรับคำสั่งแล้วไปจัดการหาคนมาดูแลนางอู๋เฟิงด้วยตนเอง
ว่ากันว่า ซุนเจินก็มิใช่เรื่องง่าย นับแต่ยกทัพเมื่อเดือนสองจนบัดนี้กึ่งปีแล้วที่มิได้แตะต้องสตรี ยามออกรบข้าศึกอยู่เบื้องหน้า หามีเวลาคิดเรื่องเช่นนี้ไม่ บัดนี้ทัพหลักของกบฏโพกผ้าเหลืองถูกทำลายราบแล้ว เขารับตำแหน่งจงเว่ยแห่งแคว้นเจ้ากั๋ว ถึงแม้ในแคว้นยังมีเหล่าร้ายคอยก่อกวนและในไม่ช้าเบื้องหน้ายังมีภัยจากกองทัพภูเขาดำจวนจะปะทุ แต่ว่าเปรียบกับครั้งกรีฑาทัพผ่านหลายแคว้นแล้ว ก็นับว่าสุขสบายขึ้นโข ผู้คนกล่าวว่า "กินอิ่มนุ่งอุ่นใจคิดกาม"(1) และ "อิ่มท้องก็คิดสวาท" ครั้งเมื่อสุขสบายขึ้นเห็นสตรีรูปงามร่างอวบอิ่ม เขาย่อมเกิดแรงปรารถนาขึ้นมาบ้างเป็นธรรมดา
ทั้งนี้ล้วนเป็นวิสัยมนุษย์ หาใช่เรื่องน่าประหลาดอันใด
ครั้นถึงยามพลบค่ำของอีกสองวันถัดมา นางอู๋เฟิงฟื้นจากภวังค์ หยวนจงชิงก็รีบรุดมากราบเรียนซุนเจินด้วยความยินดี
ซุนเจินเพิ่งกลับจากค่ายทหารประจำแคว้น จึงตรงไปยังเรือนเพื่อเยี่ยมนางอู๋เฟิง