กล่าวไปถึงครั้นงอเก๋งกับนายทหารทั้งหลายยกให้ซุนเซ็กเป็นนายแล้ว ในวันนั้น ซุนเซ็กจึงตั้งหอไว้ทุกข์ภายในจวนของแคว้นเพื่อทำพิธีเซ่นไหว้ซุนเกี๊ยน
วันนั้นเป็นวันฟ้าครึ้ม เมฆดำก่อตัวหนาทึบ ทั้งทั้งเมืองเงียบสงัดมืดมัว เสียงลมหวิวดังอื้ออึง แม้จะเป็นวสันต์ แต่ลมกลับหนาวเยือก พัดพาไม้ดอกในเมืองและจวนแคว้นสั่นไหวดังซ่า ๆ
สนและไซเปรสหลากสีสัน รวมถึงไม้ผลในจวนแคว้น ภายใต้สภาพฟ้าอันหม่นมัวนี้ กลับดูเขียวขจียิ่งขึ้น ใกล้ช่วงปลายวสันต์ ดอกไม้ร้อยบุปผาเบ่งบานส่งกลิ่นหอม ในลานจวนแคว้น ดอกหญ้างอกงาม บุปผาสารพัดสีชิงกันอวดโฉม กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปตามลม พัดพาไปทั่วทุกหนแห่ง ตามปรกติแล้วควรเป็นความหอมที่ทำให้รู้สึกสดชื่นผ่อนคลาย ทว่าภายในจวนแคว้น ณ เวลานี้ กลับอบอวลไปด้วยความโศกเศร้าแสนหดหู่
เมื่อมองออกไปแล้ว ทั่วทั้งจวนแคว้น ตั้งแต่หน้าประตูจวนไปจนถึงลานของจวน ไปจนถึงท้องพระโรงใหญ่ ล้วนขาวโพลนไปทั่วทุกหนแห่ง
มีงอเก๋งกับซุนปินเป็นหัวแถว จูตี๋กับซุนเหอและคนอื่น ๆ ตามหลัง ผู้มีฐานันดรสูงยืนอยู่ในโถง ผู้มีฐานันดรน้อยกว่าคุกเข่าหมอบกราบอยู่กลางลาน ทั่วทั้งโถงและลานมีคนหมอบกราบรายเรียงอยู่เกือบร้อยคน ทั้งหมดนี้คือบรรดานายทหารชั้นกลางและชั้นสูง ตลอดจนขุนนางพลเรือนและที่ปรึกษาที่ประจำ ณ เมืองผิงอวี๋ในเวลานี้ นอกจากเทียเภากับนายทหารบางส่วนที่ยังนำทัพอยู่ภายนอกแล้ว ที่เหลือล้วนอยู่ที่นี่
ฮูหยินงอพร้อมกับซุนกวน ซุนอี้และพี่น้องทั้งหลาย ในฐานะภรรยาและบุตรของซุนเกี๊ยน ต่างก็ทำพิธีตอบแทนด้วยความขอบคุณ แก่งอเก๋ง จูตี๋และคนอื่น ๆ
ซุนเซ็กสวมเสื้อป่านไว้ทุกข์ ยืนอยู่กลางโถง
เขารุดเข้าไปประคองงอเก๋งกับจูตี๋และคนอื่น ๆ ให้ลุกขึ้น แล้วหันกลับมามองดูภายในโถง
ภายในโถงนั้น แม้จะมีโลงตั้งอยู่ หากทว่าในโลงนั้นกลับไม่มีร่างของซุนเกี๊ยน
เมื่อคิดว่าร่างของซุนเกี๊ยนยังอยู่ในเงื้อมมือของลิโป้ ซุนเซ็กก็ยิ่งมิอาจยับยั้งความโศกอันเอ่อล้นออกมาจากใจได้
ท่ามกลางเสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นของซุนกวน ซุนอี้และพี่น้องทั้งหลาย มือหนึ่งของซุนเซ็กยันมุมโลง อีกมือหนึ่งแนบอกไว้