เสวียทีถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “แม่ทัพจงตงทูลเสนอขงเป่ยไห่เป็นเจ้าเมืองเฉงจิ๋ว หากไม่กล่าวถึงว่าขงเป่ยไห่จะตอบรับหรือไม่ เพียงแค่ฎีกานี้ ก็เหนือกว่านายพลอ้วนเสียแล้ว! ย่อมเห็นความสูงต่ำได้ชัดแจ้ง”
ในบรรดาผู้ที่นั่งอยู่ในที่ประชุม นอกจากโจวหยงแล้ว ผู้อื่นล้วนไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดนักกับอ้วนเสี้ยว ดังนั้นเสวียทีจึงกล้าวิจารณ์ต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ถึงการที่อ้วนเสี้ยวทูลเสนอให้อ้วนถานบุตรชายใหญ่เป็นเจ้าเมืองเฉงจิ๋ว อันเป็นพฤติการณ์ “ใช้คนตามความใกล้ชิด”
“ใช้คนตามความใกล้ชิด” แท้จริงแล้วเป็นวิธีที่เหล่าขุนศึกทั้งเหนือใต้ปฏิบัติกันอยู่ทั่วไปในยามนี้ ซุนเจินก็ทำเช่นเดียวกัน เพียงแต่เมื่อเทียบกันแล้ว ซุนเจินให้ความสำคัญกับอำนาจทางทหาร ในด้านการปกครอง อย่างเช่นการแต่งตั้งขุนนางระดับสูงตามหัวเมืองในปกครองของตน เขากลับมิได้กระทำการ “เกินเลย” เช่นนั้น