หลังผ่านการฝึกเข้มข้นนานครึ่งเดือน ทหารใหม่สี่พันกว่านายที่งักจิ้นคัดเลือกไว้ก็ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันแทบจะสมบูรณ์แล้ว ไทสูจู้และนายทหารทั้งหลายต่างเข้าใจกำลังรบของพวกเขาโดยคร่าว ๆ เช่นกัน การเตรียมเสบียง อาวุธ และเกณฑ์แรงงานไพร่ก็เสร็จสิ้นลงแล้ว วันนี้ ซุนเจินจึงเรียกประชุมนายกองและนายทหารทั้งปวงเพื่อหารือกลยุทธ์ เตรียมเคลื่อนทัพ
บนฝาผนังห้องโถงแขวนแผนที่อาณาบริเวณเจ้เป่ยและพื้นที่โดยรอบ เมื่อนายทหารทั้งหมดมาพร้อมแล้ว ซุนเจินมิได้เอ่ยถ้อยปรารภพร่ำเพรื่อ ตรงเข้าประเด็นทันที เรียกทุกคนมาล้อมวงหน้าแผนที่ ให้ซีจื้อไฉอธิบายแผนการรบที่ละเอียดและถูกกำหนดไว้แล้วนั้นให้พวกเขาฟังอีกครั้งหนึ่ง
ศึกเจ้เป่ยครั้งนี้ พวกโพกผ้าเหลืองคือเป้าหมายหลักที่ทัพของซุนเจินจะบุกเข้าโจมตี เป็นศัตรูตัวฉกาจ แต่ก็คาดการณ์ได้ว่าแคว้นกุนจิ๋วจะไม่ยอมนั่งดูทัพซุนรุกรานเจ้เป่ยแน่ มิใช่แค่มีความเป็นไปได้สูง แต่โจโฉจะต้องเลือกจังหวะอันเหมาะเจาะเข้าร่วมวงศึกนี้เป็นแน่ ดังนั้น กุนจิ๋วจึงเป็นศัตรูเช่นกัน ทว่าอยู่ในลำดับรองลงมา กล่าวได้ว่า มีศัตรูร่วมสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือโพกผ้าเหลืองแห่งเจ้เป่ยเหนือ อีกฝ่ายคือโจโฉ
ต่อศัตรูทั้งสองนี้ ซุนเจินตัดสินใจใช้กลยุทธ์ตอบโต้ที่แตกต่างกัน
ต่อพวกโพกผ้าเหลือง เข้าตีอย่างรุกรบ มุ่งหมายการเข่นฆ่าและจับกุมเป็นหลัก ต่อโจโฉ ตั้งท่าตั้งรับ มุ่งหมายการสกัดต้านเป็นสำคัญ
ด้านการจัดวางกำลังพล งักจิ้นนำทัพใหญ่ รับผิดชอบศึกกับพวกโพกผ้าเหลือง ซุนเฉิงประสานการโจมตีจากทิศทางเขาไท้ซานและเจ๊หลำ พัวเจี้ยงนำกองกำลังรอง นอกจากจะร่วมสนับสนุนงักจิ้นตีโพกผ้าเหลืองแล้ว หากโจโฉส่งทหารมารุกราน ก็ให้เป็นผู้รับหน้าที่ต้านทาน หลี่จ้านและเจียงหูประสานอยู่ที่ตงผิง