เมื่อการจัดการตำแหน่งผู้คนที่เมืองฟู่หลิงถูกกำหนดแล้ว ซุนเจินได้สนทนากับจางหงเป็นการยาวแล้ว ยังได้เรียกจางหงอีกคนหนึ่งมา และได้พูดคุยกับเขาอย่างละเอียด ครั้นแล้วจึงเขียนจดหมายถึงซุนเฉิน สั่งให้จางหงนำไปส่งให้ซุนเฉินเมื่อผ่านเมืองกิ่วเกียง
ในจดหมาย ซุนเจินด้วยรูปแบบเอกสารราชการที่รวบรัดชัดเจนเป็นนิสัย ได้แจ้งมติทางทหารที่กำหนดให้ชิงจิ๋วและเอียนจิ๋วเป็นทิศทางหลักในการพัฒนาในระยะใกล้และระยะกลางแก่ซุนเฉิน พร้อมทั้งมอบภารกิจหลักสองประการแก่เขา หนึ่งคือช่วยเหลือจางหงในการเข้าควบคุมฟู่หลิง ครั้นแล้วหากเล่าเย่วสามารถเกลี้ยกล่อมเจิ้งเป่าให้ยอมจำนนได้ก็แล้วไป หากไม่สำเร็จ ก็จงเชื่อมกำลังกับจางหง วางแผนยุทธศาสตร์ โดยจำเป็นต้องปราบปรามทะเลสาบเฉาหูให้ราบคาบ เพื่อความสงบในเขตแดน ; อีกประการหนึ่งคือภายใต้ความเป็นพันธมิตรกับเฉิงเซี่ยนแล้ว จงสานสัมพันธ์กับลู่คังแห่งหลูหลิงเป็นต้นอย่างแข็งขัน เพื่อขยายอิทธิพลทางการเมืองของชีจิ๋วในหยางจิ๋ว แม้จะต้องแย่งชิงอำนาจจากเฉินเวิน เจ้าเมืองหยางจิ๋ว ก็พึงควบคุมการแย่งชิงนั้นให้อยู่ในขอบเขต ต้องประกันมิให้ลุกลามเป็นสงคราม ยอมให้เกิดการกระทบกระทั่งเล็กน้อยได้ แต่มิอาจพัฒนาเป็นศึกใหญ่ เพื่อมิให้ชีจิ๋วต้องรับมือทั้งสองด้านจนมิอาจเหลียวหลัง จากนั้นจงจับตามองสงครามแย่งชิงเกงจิ๋วระหว่างอ้วนสุดกับเล่าเปียวอย่างใกล้ชิด ทันทีที่การสงครามเป็นต่อแก่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง จงรีบรายงานให้แก่มณฑลชีจิ๋วโดยพลัน
หลังจากสามวันผ่านพ้น จางหงและจังหงก็ออกเดินทางจากตันเสีย มุ่งหน้าลงใต้ไปยังฝู่หลิง
ในการจัดสรรทหารราบและทหารม้าพันนายให้แก่จังป้าครั้งนี้ หาได้เรียกเกณฑ์จากเมืองกังเหลงหรือหัวเมืองภายนอกอื่นอีกไม่ หากแต่ปรับมาจากกองทหารประจำเมืองตังไฮ่
ภารกิจลำดับที่สองคือการเกณฑ์ไพร่พลและการขยายกำลังกองทัพ หากจะกล่าวให้ลึกลงไปอีก ก็นับว่าเป็นเรื่องการฝึกฝนกำลังพลและเสริมความเข้มแข็งทางการทหารนั่นเอง