เว็บไซต์เฟยซู่จงเหวิน โดเมนภาษาจีนเข้าถึงง่ายเพียงคลิกเดียว
คำว่า “มังกรนิทรา หงส์น้อย” นี้คือถ้อยคำที่เฉินอี๋ใช้หลังจากอ่านราชโองการของเล่าเหียบที่สั่งให้ซุนเจินปราบกบฏและคำประกาศโทษของลิฉุย กุยกี แล้วจึงทบทวนคำกล่าวเดิมของซุนเจินที่เกลี้ยกล่อมให้ลิฉุยและกุยกียอมจำนน
ลิยูได้ฟังคำถามของลิฉุยดังนั้น จึงเกาศีรษะแล้วกล่าวว่า “ผู้ที่ได้นามว่า มังกรนิทรา คือ มังกรที่ยังมิได้ขึ้นสู่ฟากฟ้า ส่วนผู้ที่ได้นามว่า หงส์น้อย คือ หงส์วัยเยาว์ ท่านขอรับ นี่เป็นคำยกย่องเชิดชูสองคำ โจรซุนนั่นกำลังยกย่องท่านกับแม่ทัพกุยว่าเป็นดุจมังกรนิทราและหงส์น้อย”
ลิฉุยลูบเคราแล้วหัวเราะร่วน “เห็นกองทัพพ่อเอ็งนั้นเกรียงไกร ก็รู้จักเกรงกลัวแล้วสินะ ถึงได้มาประจบสอพลอ แต่มันสายเกินไปแล้ว วันนี้ข้าจะต้องจับตัวโจรซุนให้จงได้”
เฉินอี๋อ่านจบแล้ว ก็ถูกทหารสามร้อยคนอารักขากลับไป แม้จะคิดว่าการรบก็คือการรบ การลงมือจริงและเทียบความกล้าแข็งกันต่างหากคือแก่นแท้ การมาส่งเสียงร้องดังกลางสนามรบก่อนเปิดศึกนั้นเป็นเพียงลีลาฟุ้งเฟ้อไร้ประโยชน์ แต่เมื่อซุนเจินได้ทำเช่นนี้แล้ว หากตนเองไม่โต้ตอบบ้าง ก็ดูคล้ายจะต่ำต้อยกว่าอีกฝ่าย ลิฉุยจึงถามลิยูว่า “ข้าควรจะส่งคนไปท้ากลางสมรภูมิเพื่อร้องเรียกให้โจรซุนยอมจำนนดีหรือไม่”
ลิยูกล่าวว่า “การเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนนก่อนเริ่มรบ ถึงโจรจะไม่ยอม แต่ก็สามารถกระทำการนี้เพื่อบั่นทอนกำลังใจของโจรได้ ข้าน้อยเห็นว่า เรื่องนี้ท่านสามารถกระทำได้เช่นกัน”
ลิฉุยกล่าวด้วยความเสียดายว่า “น่าเสียดายที่เตียวเวินล้มป่วย ไม่อาจตามข้าออกศึกได้ กุยตัวเจ้าพวกไร้ประโยชน์นั่น ก็ไม่ยักพาตัวเอี๊ยงเปียวพวกนั้นมาให้ มิเช่นนั้นข้าจะให้ซานกงไปยืนหน้าสมรภูมิเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนน นั่นจะไม่ทำให้ขวัญทหารของโจรซุนสั่นคลอนหนักกว่าเดิมหรือ” แล้วสั่งลิยูว่า “ก็ให้เจ้าผู้นี้ไปก็แล้วกัน เจ้าจงนำทหารปากดังไปด้วย ไปเกลี้ยกล่อมโจรซุนให้ยอมจำนนแทนข้า เพื่อบั่นทอนขวัญของพวกมัน”