ตอนที่หนึ่ง
——
วุยกุ้นมีอำเภอหนึ่ง ชื่อว่าเน่ย์หวง
อำเภอนี้เป็นที่ตั้งเดิมของรัฐเว่ยในยุคจ้านกั๋ว ชาวเว่ยเรียกพื้นที่เหนือแม่น้ำฮองโหว่าใน (เน่ย์) และใต้แม่น้ำฮองโหว่านอก (ไว่) อำเภอนี้อยู่เหนือแม่น้ำฮองโห จึงได้ชื่อว่าเน่ย์หวง เน่ย์หวงเป็นดินแดนอุดมด้วยผู้มีความสามารถ ในประวัติศาสตร์มีผู้มีชื่อเสียงมากมาย เช่น ซางยางในวสันตสารท หวู่เต้าทงหวางหลานหมิ่นในยุคสิบหกแคว้น เสิ่นฉวนฉีกวีเอกแห่งยุคถัง และเว่ยเจิงขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ — เว่ยเจิงมีภูมิลำเนาเดิมที่จวี้ลู่ ก่อนอพยพทั้งครอบครัวมาอยู่เน่ย์หวง
ไม่ว่าจะเป็นซางยางหรือหลานหมิ่น ล้วนเป็นบุคคลก่อนหรือหลังราชวงศ์ฮั่น ในช่วงสองราชวงศ์ฮั่น เน่ย์หวงไม่มีผู้มีชื่อเสียงโดดเด่นแต่อย่างใด ในวุยกุ้นเมื่อเทียบกับอำเภอเลื่องชื่ออย่างเย่ เว่ย และกวานเถา เน่ย์หวงก็มิใช่อำเภอที่มีชื่อเสียง ทว่าบัดนี้กลับกลายเป็นที่จับตาของคนทั้งกุ้น
เหตุผลง่ายนิดเดียว — ซุนเจินกำหนดให้อำเภอนี้เป็นที่ค้าขายกับอีตู๋
ก่อนหน้านี้ไม่นาน อีตู๋ร้องขอค้าขายกับซุนเจิน ซุนเจินตอบตกลง ทว่าอีตู๋เดิมขอให้ค้าขายที่อำเภอเย่ ซุนเจินกลับเปลี่ยนสถานที่เป็นเน่ย์หวง
เหตุผลก็เรียบง่ายเช่นกัน
ประการแรก เน่ย์หวงอยู่ไม่ไกลจากเย่นัก หากเย่ต้องการสิ่งใด เมื่อซื้อได้ที่เน่ย์หวงแล้ว ก็สามารถลำเลียงกลับเข้าเมืองได้โดยเร็ว
ประการต่อมา เน่ย์หวงเป็นถิ่นของอีตู๋ ซุนเจินเพิ่งมาถึงกุ้น ดังที่ซุนฮิวกับเล่าปี่กล่าว สถานการณ์ในกุ้นยังไม่เรียบร้อย ยังมีตระกูลที่ผูกใจเจ็บอย่างเจ้าเหรันคอยสอดส่องอยู่ใกล้ ๆ ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะตั้งจุดค้าขายกับอีตู๋ไว้ในเย่ เมืองเอกของกุ้น
ประการสุดท้าย ซึ่งอาจนับว่าสำคัญที่สุด ในสิบห้าเมืองของวุยกุ้น บัดนี้กว่าครึ่งถูกอีตู๋ยึดครอง และในจำนวนนั้น เมืองที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์มากที่สุดก็คือเน่ย์หวง