เจียงจือเซี่ยยกมือกุมขมับ
พวกหนุ่มเงือกรูปหล่อน่ะ แน่นอนว่าเธอชอบดู
แต่ว่า! เจ้าหนุ่มเผ่ามนุษย์เงือกพวกนี้ยังไม่บรรลุนิติภาวะแล้วหรือไง!
ลู่เจวี๋ยก็เด็กพอตัวแล้วนะ เขาเพิ่งสิบเก้าเอง แต่ไอ้พวกเผ่ามนุษย์เงือกนี่ดูยังไงก็อย่างมากสิบห้าหก!
แบบนี้มันถูกกฎหมายหรือเปล่าวะเนี่ย?!
ลู่เจวี๋ยเองก็ตัวแข็งค้างอยู่กับที่
บ่อน้ำพุร้อนบนดาวไห่หลานเป็นจุดเด่น แต่เขาไม่รู้เลยว่าบริการสำหรับผู้ชายกับผู้หญิงมันต่างกันโดยสิ้นเชิง
พอนึกขึ้นได้ว่าเคยแนะนำบริการน้ำพุร้อนให้องค์หญิง เขาก็ร้อนผ่าวไปทั้งหน้า!
มีชายหนุ่มเผ่ามนุษย์เงือกคนหนึ่งพยายามเข้าใกล้เจียงจือเซี่ย ลู่เจวี๋ยตวัดสายตาดุดันจ้องเขม็งไปทันที
ไอ้หนุ่มเงือกน้อยสะดุ้งผงะ ก่อนจะเหลือกตามองบนใส่เขาอย่างไม่เข้าใจ
ก็เป็นทาสเหมือนกัน ไอ้นี่มันลำพองใจอะไร? ถึงกับไม่ให้เข้าใกล้องค์หญิงเลยรึไง?
“อะแฮ่ม...”
เจียงจือเซี่ยกระแอมสองที โบกมือเรียกคนรับใช้ข้าง ๆ
“ให้พวกเขาออกไปให้หมด”
คนรับใช้อุทาน “หา?” อย่างงุนงง “องค์หญิง พวกมนุษย์เงือกพวกนี้ปรนนิบัติเก่งมาก พระองค์ไม่ลองดูหน่อยหรือเพคะ?”
น้ำเสียงเจียงจือเซี่ยหยิ่งยโส “ข้าจะเล่นกับคนของข้าเอง ไม่ชอบให้ชายแปลกหน้าเข้ามาใกล้ ฟังไม่เข้าใจหรือไง?”
คนรับใช้รีบก้มหัว แล้วเร่งฝีเท้าไปไล่พวกมนุษย์เงือกให้ออกไป
บรรดามนุษย์เงือกมองเจียงจือเซี่ยอย่างเสียดาย แล้วแอบชำเลืองมองลู่เจวี๋ยด้วยความอิจฉา ก่อนจะแกว่งหางเงือกว่ายไปทางประตูข้าง
ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเจ้านั่นตัวแข็งเป็นท่อนซุงแบบนั้น มันเอาอกเอาใจผู้หญิงยังไง ถึงได้ทำให้องค์หญิงเก็บเขาไว้แค่คนเดียว!
พอคนถูกไล่ออกไปหมดแล้ว เจียงจือเซี่ยถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
“ปิดประตูซะ ถ้าข้าไม่อนุญาต ห้ามเข้ามา”