ภายในตำหนักข้าง เจียงจือเซี่ยนั่งอยู่บนที่นั่งประธานพลางหาวหวอด
ตรงหน้านางมีบุรุษยืนเรียงแถว ด้วยพันธุกรรมของชนชั้นสูง พวกเขามีรูปร่างหน้าตาที่ไม่ถึงขั้นยอดเยี่ยมแต่ก็ไม่ขี้ริ้วขี้เหร่
ปัญหาก็คือ ข้อมูลภูมิหลังของพวกเขาล้วนอยู่ในมือนาง เมื่อมองผ่าน ๆ คราเดียว แทบไม่มีใครปกติสักคน
“องค์หญิง! ข้าคือเผ่าเสือดาว ระดับ S ปลดประจำการเมื่อครึ่งปีก่อน…”
ระดับขั้นดีนะ เป็นดาวรุ่งของกรมทัพ แต่พลังจิตเสียหาย
“องค์หญิง! ข้าคือเผ่างู ระดับ A ทำงานในกรมการคลังจักรวรรดิ…”
คนนี้รวย แต่แอบมีรสนิยมทำร้ายด้วยการกลายร่างสัตว์ครึ่งเดียว
“องค์หญิง ข้าคือ…”
เจียงจือเซี่ยมุมปากกระตุก โบกมือพลาง “เปลี่ยนชุดต่อไป!”
นางเริ่มรู้สึกโชคดีแล้ว โชคดีที่ตกลงกับซูเฉินไว้ ไม่เช่นนั้นให้บุรุษพวกนี้ที่ทั้งพิการและมีรสนิยมแปลก ๆ มาเป็นคู่หมั้นของนาง คงต้องมีเรื่องวุ่นวายตามมามากมายโดยไม่จำเป็น
บุรุษในตำหนักพากันถอยออกไป ชุดใหม่หลั่งไหลเข้ามาทีละคน
ปฏิเสธไปอีกหลายรอบ ซูเฉินถึงได้เดินก้มหน้าเข้ามา
วันนี้เขาสวมชุดพิธีสีน้ำเงินเข้ม ยิ่งขับผิวให้ดูขาวซีดขึ้น
มาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็อดตื่นเต้นไม่ได้ อยากรู้ว่าองค์หญิงจะรักษาสัญญาอันเหลวไหลนั้นหรือไม่…
หากองค์หญิงเปลี่ยนใจ หรือล้อเขาเล่น… เขาก็ไม่เหลือทางถอยแล้ว
เขาเงยหน้าขึ้นมองเจียงจือเซี่ยที่นั่งบนประธาน โค้งกายคำนับ “องค์หญิง”
เจียงจือเซี่ยตาเป็นประกาย
มาในที่สุด!
ชุดนี้รวมซูเฉินแล้วมีทั้งหมดหกคน อีกห้าคนล้วนเป็นบุตรหลานขุนนางผู้สูงศักดิ์
“องค์หญิง พลังจิตของข้าเป็นระดับ S ปัจจุบันอยู่…”
“องค์หญิง ข้าคือเผ่าสิงโต…”
พอถึงตาซูเฉิน อีกหลายคนต่างชำเลืองมองมา มีท่าทีเหมือนดูเรื่องสนุก