กลับถึงคฤหาสน์ ลู่เจวี๋ยกระสับกระส่ายไม่เป็นสุข
เจียงจือเซี่ยไม่ถามอะไร รอให้เขาพูดออกมาเอง
ในที่สุด ลู่เจวี๋ยก็ทนไม่ไหว "องค์หญิงจะไปดาวไห่หลานหรือขอรับ"
"อืม ไปเที่ยวเล่น วิวที่นั่นสวยไม่ใช่หรือ"
"องค์หญิง... ต้องการให้ข้าติดตามไปด้วยไหม"
เจียงจือเซี่ยไม่ตอบ แต่ถามกลับ "เจ้าอยากไปด้วยไหมล่ะ"
ลู่เจวี๋ยลังเล อ้าปากแล้วก็พยักหน้า "... อยากไป"
ดาวไห่หลานคือที่ที่เขาเติบโต
ตั้งแต่ถูกคุมตัวไปดาวเมืองหลวงเมื่อสองปีก่อน เขาก็ไม่เคยกลับไปอีกเลย
เจียงจือเซี่ยเอื้อมมือไปลูบหัวเขาเบาๆ
"เจ้าอยากไป ก็ไปด้วยกัน"
ดวงตาของลู่เจวี๋ยเป็นประกายวูบ
เจียงจือเซี่ยมองท่าทางเขา พลันโล่งอก
นางยังกังวลว่าลู่เจวี๋ยจะรังเกียจดาวไห่หลานเสียอีก
ที่ไปดาวไห่หลานครานี้ ก็เพื่อหาทางเอาหลักฐานที่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตระกูลลู่มาให้ได้
นางเปลี่ยนท่า เท้าคางมองเขา "เจ้าโตที่ดาวไห่หลานใช่ไหม"
ลู่เจวี๋ยไม่แปลกใจที่องค์หญิงรู้ประวัติเขา พยักหน้า "อืม อายุสิบเจ็ดก่อนหน้านี้ก็อยู่ที่นั่น"
"งั้นบอกข้าหน่อยสิ ว่าดาวไห่หลานมีที่เที่ยวสนุกๆ อะไรบ้าง" เจียงจือเซี่ยยิ้มตาหยี ราวกับตั้งตาคอยทริปนี้จริงๆ "พรุ่งนี้เราก็ไป เจ้าพาข้าเที่ยว ดีไหม"
ลู่เจวี๋ยถูกนางมองจนเขินนิดๆ ตั้งใจนึก
"ทิวทัศน์ธรรมชาติบนดาวไห่หลานนับเป็นหนึ่งในจักรวรรดิ มีอุโมงค์ดาราในเมืองหลัก เดินเข้าไปเหมือนท่องอยู่ในดินแดนดวงดาว ทางเหนือมีป่าธรรมชาติอยู่ประปราย แล้วก็มีเขตน้ำพุร้อน พวกนี้ที่ส่วนกลางจักรวรรดิไม่มี เป็นของขึ้นชื่อของดาวไห่หลานโดยเฉพาะ..."
เขาพูดคล่องขึ้นเรื่อยๆ