"คุณก็เรียนมหาวิทยาลัยหนานตูด้วยเหรอ?"
เฉียนเป่าเอ๋อร์ถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย
เกาเหยียนยิ้มแล้วพูดว่า "ใช่ครับ รุ่นพี่ ตอนที่ผมเข้าปีแรก ผมบังเอิญได้เห็นรุ่นพี่แสดงกู่เจิงเดี่ยวในงานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่ จำได้ติดตามเลยครับ!"
"จริงเหรอ?" เฉียนเป่าเอ๋อร์ยิ้มอย่างเข้าใจ แต่แววตากลับแฝงความกังวล
"ที่แท้คุณเฉียนกับคุณเกาก็รู้จักกันนี่เอง งั้นเรื่องนี้คงง่ายขึ้นมาก" พนักงานบริษัทนายหน้าพูดเสริมขึ้นมาพอดี
"น้องรุ่นน้องเป็นคนจะซื้อบ้านเหรอ?" เฉียนเป่าเอ๋อร์ถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
"ใช่ครับ!" เกาเหยียนพยักหน้า
เฉียนเป่าเอ๋อร์ยิ้มแล้วพูดว่า "ในเมื่อต่างก็เป็นคนมหา'ลัยเดียวกัน งั้นแบบนี้ก็แล้วกัน ราคาบ้านคิดตาม 205 ล้าน กับค่าธรรมเนียมโอนยังเป็นฉันออกให้เอง!"
พอได้ยินแบบนั้น เกาเหยียนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าการอ้างความสัมพันธ์แค่นี้จะช่วยประหยัดเงินไปได้ถึงห้าหมื่น
เกาเหยียนไม่ได้เกรงใจ พูดด้วยความซาบซึ้งว่า "งั้นก็ขอบคุณรุ่นพี่มากนะครับ"
ดังนั้น ทั้งสองฝ่ายก็เซ็นสัญญาโอนบ้านกันอย่างรวดเร็ว และเกาเหยียนก็จ่ายเงินมัดจำไปสามสิบเปอร์เซ็นต์
ส่วนเงินที่เหลือต้องจ่ายหลังจากโอนเสร็จแล้ว
"พี่เจ้า แล้วการโอนจะเสร็จเมื่อไหร่คะ?"
เฉียนเป่าเอ๋อร์ถามพนักงานบริษัทนายหน้าคนนั้น เพราะเธอยังต้องรอใช้เงินอยู่
พนักงานบริษัทนายหน้าพี่เจ้ากล่าวว่า "คุณเฉียน วันนี้เราจะส่งเอกสารให้แล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับสำนักงานที่ดินค่อนข้างดี ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด วันจันทร์ก็จัดการเรื่องโอนได้เรียบร้อยแล้วค่ะ!"
"ต้องวันจันทร์เลยเหรอ!" สีหน้าเฉียนเป่าเอ๋อร์แสดงความร้อนใจออกมาอีกหลายส่วน
"คุณเฉียน พรุ่งนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ สำนักงานที่ดินไม่เปิดทำงาน เราก็ไม่มีทางแก้เหมือนกัน วันจันทร์นี่ถือว่าเร็วที่สุดแล้วค่ะ!" พี่เจ้าอธิบาย