ในรถรออยู่สักพัก เกาเหยียนก็เห็นจัวเจียงเยว่แต่งตัวสวยสดใสเดินออกมาจากประตูโรงเรียนเพียงคนเดียว
กำลังจะผลักประตูลงไป จู่ ๆ ก็มีรถเบนซ์จีสุดหรูคันหนึ่งพุ่งมาจอดตรงหน้าจัวเจียงเยว่พอดี
ประตูเปิดออก ชายหนุ่มรูปหล่อสูงโปร่งคนหนึ่งเดินลงมา
"เจียงเยว่ บังเอิญจริงเลย นายจะไปไหนล่ะ พอดีฉันว่าง ไปส่งนายเอง!"
เติ้งอวี่พูดพร้อมรอยยิ้ม
เมื่อเห็นเติ้งอวี่ที่โผล่มากะทันหัน จัวเจียงเยว่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอบกลับอย่างเย็นชาว่า "ไม่ต้องแล้ว มีเพื่อนมารับ!"
พอได้ยินแบบนั้น เติ้งอวี่ก็โกรธทันที เพราะเขารู้ดีว่าจัวเจียงเยว่กับซ่งอวี่เฟยไม่เคยห่างกันขนาดไหน ต่อให้ไปเข้าห้องน้ำก็ยังไปด้วยกัน
แต่ตอนนี้นางกลับมายืนคนเดียวที่หน้าโรงเรียน ดูท่าจะไปเดตกับใครสักคน โชคดีที่เฉินเหมยช่วยจับตาดูไว้แล้วรีบแจ้งให้เขารู้ ไม่เช่นนั้นถ้าจัวเจียงเยว่ออกไปกับไอ้หนุ่มจน ๆ นั่น ผู้ชายผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสอง ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น?
ยิ่งคิดยิ่งโกรธ เติ้งอวี่ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ ตะโกนออกมาว่า "ไอ้หนุ่มจน ๆ ที่ชื่อเกาเหยียนน่ะเหรอ มันเป็นอะไรกันนักกันหนา กล้ามาแย่งผู้หญิงกับฉันงั้นเหรอ?"
พอได้ยินว่าเติ้งอวี่รู้เรื่องเกาเหยียน สีหน้าจัวเจียงเยว่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย กำลังจะเตือนเติ้งอวี่ไม่ให้ทำเรื่องบ้า ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา "ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร แต่ฉันรู้ว่านายไม่ใช่คนดีเสียเลย คิดว่าโลกนี้ยังเป็นยุคเก่าอยู่รึไง ถ้าจะตามจีบเจียงเยว่อย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา ฉันยังเหลือบตามองนายอยู่นิดหน่อย แต่ดันต้องใช้แต่เล่ห์เหลี่ยมสกปรกมาข่มขู่คู่แข่ง นายแบบนี้ ต่อให้เจียงเยว่ของฉันจะอยู่เป็นโสดจนแก่ตายก็ไม่มีทางคิดถึงนายหรอก เจียงเยว่ว่าใช่มั้ย?"