บ่ายวันต่อมา ในห้องนอนที่ถูกจัดเป็นห้องฝึกซ้อม
ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังต่อสู้กันอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปครู่ใหญ่
หญิงสาวถูกชายหนุ่มถีบกระเด็นออกไป
แต่หญิงสาวกลับไม่มีความท้อแท้หรือไม่พอใจแม้แต่น้อย กลับตื่นเต้นอย่างมากแล้วลุกขึ้นมาจากพื้น
ใช่แล้ว ชายหญิงคู่นี้คือเกาเหยียนและเกาเว่ยหลาน
"อาจารย์เกาน้อย เป็นยังไงบ้าง ความก้าวหน้าของฉันใหญ่ไหม?"
เกาเว่ยหลานมองเกาเหยียนแล้วถาม
เกาเหยียนพูดว่า "ตอนนี้เธอ รับมือเธอเมื่อก่อนได้ห้าคน!"
"อิอิ นั่นก็เพราะคุณครูสอนได้ดี อีกอย่าง เหล้ายาของนายก็ให้ผลดีมากด้วย!"
เกาเว่ยหลานยิ้มแล้วพูดว่า "เมื่อวานฉันได้ลองสู้กับหัวหน้าทีมหวังของพวกเราแล้ว ถึงแม้ฉันจะแพ้ แต่หัวหน้าทีมหวังบอกว่า สิ่งที่ฉันขาดตอนนี้คือประสบการณ์การต่อสู้จริง ที่จริงความแข็งแกร่งของฉันเกินเขาไปแล้ว!"
เกาเหยียนพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่า หัวหน้าทีมของพวกเธอยอมรับเธอแล้ว ต่อไปเธอก็สามารถตามเขาไปทำงานคดีใหญ่คดีสำคัญได้แล้วสิ!"
เกาเว่ยหลานพยักหน้า "ใช่ หัวหน้าทีมหวังบอกว่า ถ้าครั้งหน้ามีคดีใหญ่จะอนุญาตให้ฉันเข้าร่วม!"
"งั้นก็แสดงความยินดีกับเธอด้วย ในที่สุดก็สมหวังซะที!" เกาเหยียนพูดต่อ
"ขอบคุณ อาจารย์เกาน้อย คืนนี้ว่างไหม ฉันอยากเลี้ยงข้าวเธอ!" เกาเว่ยหลานเอ่ยชวน
"คืนนี้ไม่ได้ ฉันมีนัดแล้ว!"
เกาเหยียนส่ายหน้า คืนนี้เขานัดกับหลิวหยุนไว้
ตอนกลางคืน
คลับเทียนอวิ้น
ในห้องส่วนตัวของร้านอาหาร เกาเหยียนและหลิวหยุนกินข้าวไปคุยไป
ครั้งนี้เป็นเกาเหยียนที่ชวนหลิวหยุนมาด้วยตัวเอง
"คุณหลิว ผมอยากทราบรายละเอียดเรื่องเวลาและสถานที่แข่งขันพนันครับ!"