เกาเหยียนไม่คาดคิดมาก่อนว่าระดับความพอใจที่รุ่นพี่สาวเฉียนเป่าเอ๋อร์มีต่อเขาจะสูงถึง 80 แต้ม
เขาทำอะไรลงไป?
ถึงทำให้รุ่นพี่สาวรู้สึกดีกับเขามากขนาดนี้?
ที่จริงเขายังไม่รู้ว่า เฉียนเป่าเอ๋อร์เป็นผู้หญิงค่อนข้างอนุรักษ์นิยม และนอกจากนี้เธอยังมีปมฮีโร่อยู่ในใจด้วย
ตอนที่บริษัทเกมของเธอตกอยู่ในช่วงที่ลำบากที่สุด เธอจำใจต้องขายบ้านที่ไม่อยากขายเพื่อระดมทุน ตอนนั้นเองที่เกาเหยียนปรากฏตัวขึ้น แม้เขาจะซื้อบ้านของเธอไป แต่ก็ยังให้เธออาศัยอยู่ต่อ และยังลงทุนให้บริษัทของเธอห้าล้านหยวน ทำให้เธอผ่านวิกฤตไปได้อย่างราบรื่น
เรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกคลุมเครือว่า เกาเหยียนคือฮีโร่ที่มาช่วยเธอไว้ ดังนั้นความพอใจที่มีต่อเกาเหยียนจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่ความพอใจระดับนี้ยังห่างไกลจากระดับความรักมาก
แต่ใครจะรู้ว่าพอเธอเมา กลับถูกเกาเหยียนพามาที่บ้าน แล้วยังได้นอนเตียงเดียวกันอีก
ถึงแม้มันจะเป็นแค่ความเข้าใจผิด แต่ด้วยนิสัยอนุรักษ์นิยมของเธอ ก็อดรู้สึกแปลกๆ กับเกาเหยียนไม่ได้ เพราะตั้งแต่เด็กจนโตนอกจากคนในครอบครัวแล้ว เธอยังไม่เคยจับมือผู้ชายคนอื่นเลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการได้นอนเตียงเดียวกับผู้ชาย
"มาบ้านรุ่นพี่ครั้งแรก ไม่รู้จะซื้ออะไรดี เลยซื้อกระเช้าผลไม้มาให้ หวังว่ารุ่นพี่จะไม่ว่าอะไรนะครับ!"
เกาเหยียนยื่นกระเช้าผลไม้ในมือให้เฉียนเป่าเอ๋อร์
"ฉันชอบกินผลไม้นะ!" เฉียนเป่าเอ๋อร์รีบบอก พอพูดจบแก้มเธอก็แดงขึ้นมาอีก "ขอบคุณนะ"
"ไม่เป็นไรครับ!"
หลังจากเอาผลไม้ไปเก็บเรียบร้อย เฉียนเป่าเอ๋อร์ก็พูดต่อ "เออ กินข้าวเย็นยัง ตอนเย็นฉันทำกับข้าวพอดี กินด้วยกันไหม?"