ใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมง
เกาเหยียนแปลงเงิน 800 ล้านหยวนในบัญชีทั้งหมดเป็นหุ้นกลุ่มบริษัทยาเอ่าหม่าย
อย่าดูว่าหุ้นตัวนี้ราคาตกมาตลอด
แต่คนที่เทขายจริง ๆ นั้นมีไม่มาก
ส่วนหนึ่งคิดว่าราคาหุ้นของเอ่าหม่ายลงจนถึงจุดที่ลงต่อไม่ได้แล้ว ถือไว้ในมือสักวันอาจดีดตัวกลับ ส่วนอีกส่วนคือบางคนที่ตั้งใจกดซื้อของอยู่
แต่ทั้งหมดนั้นไม่เกี่ยวกับเกาเหยียนอีกแล้ว
ยังไงเขาก็ซื้อในสิ่งที่ควรซื้อครบแล้ว รอแค่ราคาหุ้นขึ้นถึงจุดสูงสุดแล้วค่อยเทขายก็พอ
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
คนที่โทรมาก็คือพนักงานที่เปิดบัญชีให้เขาที่หนานตูซิเคียวริตีส์
เหตุผลที่อีกฝ่ายโทรมาเพราะพบว่าเขานำเงินทั้งหมดในบัญชีไปซื้อหุ้นกลุ่มบริษัทยาเอ่าหม่าย เลยเตือนเขาว่าหุ้นเอ่าหม่ายตกมาหลายปีแล้ว
หวังให้เขาระมัดระวังสักหน่อย
เกาเหยียนกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายแล้วบอกว่าเขามั่นใจในหุ้นเอ่าหม่ายตัวนี้แล้ว ระยะสั้น ๆ จะไม่เทขายแน่นอน
พอเห็นว่าเวลาใกล้จะได้แล้ว
เกาเหยียนออกจากร้านชานม นั่งแท็กซี่ไปที่ศูนย์รถเพื่อรับรถ
การรับรถเป็นไปอย่างราบรื่น
เดิมทีอีกฝ่ายจัดพิธีรับรถเล็ก ๆ ไว้ด้วย แต่เกาเหยียนปฏิเสธไป
ศูนย์จำหน่ายรถออกป้ายทะเบียนชั่วคราวให้เขา
ส่วนป้ายทะเบียนจริงต้องรออีกสองวัน ตอนนั้นทางศูนย์จำหน่ายรถจะแจ้งให้เขาไปที่สำนักงานขนส่งเพื่อเลือกหมายเลข
ขับรถใหม่ เกาเหยียนแวะร้านขายโทรศัพท์หลายร้าน
เพราะเมื่อคืนเขาโทรไปล่วงหน้า ร้านขายโทรศัพท์เหล่านี้จึงสั่งโทรศัพท์มารวมกันไม่น้อย
เกาเหยียนรับหมดไม่เกี่ยง
รวมกับ 40 เครื่องเมื่อเช้า ก็กลายเป็น 205 เครื่อง
ขนโทรศัพท์กลับมามากกว่า 200 เครื่องในคราวเดียว เกาเหยียนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าวันนี้จะขายหมดหรือเปล่า