"สูตรน้ำซุปหม้อไฟยังอยู่ในมือคุณหรือเปล่า" หยางเยว่ถามด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ
อันที่จริงเธอรู้ดีว่าโอกาสแบบนั้นน้อยมาก ยังไงตระกูลเฉิงก็ไม่โง่ ของสำคัญขนาดนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปได้อย่างไร
"ขายให้เฉิงเฮ่าไปแล้ว!"
เกาเหยียนพูด หยางเยว่ชวนเขาดื่มกาแฟ เขาก็เดาเจตนาของอีกฝ่ายได้แล้ว มาหาเพราะสูตรน้ำซุปหม้อไฟ เขาไม่ถึงกับหลงตัวเองว่าหยางเยว่จะชอบเขา
"คุณทั้งสองลงนามในสัญญากันแล้วหรือยัง?"
หยางเยว่ไม่ยอมแพ้ ถามอีกครั้ง
ได้ยินดังนั้น เกาเหยียนก็เย้ยหยันในใจ หยางเยว่คนนี้ดูถูกเขาเกินไปแล้ว ต่อให้ไม่ได้เซ็นสัญญาโอน เขาก็ไม่ขายสูตรให้เธออยู่ดี
แต่เขาก็ไม่แสดงออกมา พูดเรียบๆ ว่า "เซ็นแล้ว ตระกูลเฉิงให้เงินฉันสองล้าน กับหุ้นแห้งสามสิบเปอร์เซ็นต์ของร้านหม้อไฟพี่น้อง อ้อ ค่าปรับหนึ่งร้อยล้าน!"
คราวนี้หยางเยว่พูดไม่ออกเลยจริงๆ พูดอย่างขมขื่นว่า "งั้นก็ขอแสดงความยินดีด้วยนะ!"
และในตอนนี้ เธอรู้สึกเสียใจแทบขาดใจ ถ้าตอนนั้นเธอไม่ปฏิเสธการเสนอขายของเกาเหยียน
แล้วนำสูตรน้ำซุปหม้อไฟนี้ไปใช้กับร้านหม้อไฟของครอบครัว เธอเชื่อว่าร้านหม้อไฟของครอบครัวเธอจะกลายเป็นไห่ตี่เหลาอันดับสองได้แน่นอน หรืออาจจะเหนือกว่าไห่ตี่เหลาด้วยซ้ำ!
"ขอบคุณ!"
เกาเหยียนตอบอย่างสุภาพตามมารยาท แล้วดื่มกาแฟในแก้วอึกใหญ่ "คุณหยางเยว่ ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อนนะ!"
พูดจบ เกาเหยียนก็ลุกขึ้นเดินออกจากร้านกาแฟไป
ส่วนหยางเยว่นั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาหยางยวี่เจียงผู้เป็นพ่อ "พ่อคะ หนูเพิ่งคุยกับเกาเหยียนมา สูตรน้ำซุปหม้อไฟของตระกูลเฉิงมาจากฝีมือเกาเหยียนจริงๆ!"