เมื่อเกาเหยียนและอีกสองคนกินเสร็จเดินออกจากห้องส่วนตัว
ก็พบว่าชั้นล่างเต็มไปด้วยลูกค้า หน้าประตูถึงกับมีคนยืนต่อคิว คาดว่าห้องส่วนตัวชั้นบนก็น่าจะเต็มเช่นกัน
"เกาเหยียน คุณจะรวยแล้ว เพิ่งเปิดร้านการค้าก็ดีขนาดนี้!"
ซ่งอวี่เฟยพูดยิ้มๆ
"ก็ขอให้เป็นไปตามคำพูดคุณแล้วกัน!"
เกาเหยียนยิ้มตอบ แล้วยื่นบัตรทองหนึ่งใบให้ซ่งอวี่เฟย: "อันนี้ให้คุณ ต่อไปคุณถือบัตรนี้มาทานอาหาร ลด 30%"
"นี่คุณจะติดสินบนฉันเหรอ?" ซ่งอวี่เฟยถามยิ้มๆ
"ใช่ คุณเป็นเพื่อนสนิทของเจียงเยว่ ต่อไปต้องช่วยฉันพูดแต่เรื่องดีๆ เยอะๆ นะ!" เกาเหยียนพูดตามคำเธอ
"วางใจได้ ดูคุณรู้จักทำตัวแบบนี้ คุณหนูอย่างฉันจะต้องช่วยคุณแน่!" ซ่งอวี่เฟยรับปาก
"พวกคุณสองคนจะตกลงกันลับหลังฉันได้ไหม?"
จัวเจียงเยว่ทนไม่ไหวพูดขึ้น
พูดไปพลาง ทั้งสามคนเดินลงไปชั้นล่าง เฉิงเฮ่าที่อยู่ในเคาน์เตอร์คิดเงินรีบเดินเข้ามาต้อนรับ: "น้องสะใภ้ คุณซ่ง พอใจกับหม้อไฟของร้านเราหรือเปล่า?"
"อร่อยมาก ครั้งหน้าอยากกินหม้อไฟ จะมาที่ร้านคุณแน่นอน!" ซ่งอวี่เฟยพูด
"ก็ดี!"
"เห่าโก้ย คิดเงินให้เราหน่อย เรากินไปเท่าไหร่?" ตอนนี้เกาเหยียนเอ่ยปาก
เฉิงเฮ่าพูดเสียงไม่พอใจ: "นายจะมาทำให้ฉันขัดใจทำไม นายพาน้องสะใภ้มาครั้งแรก จะเก็บเงินได้ยังไง อีกอย่างนายก็เป็นเจ้าของร้านเอง!"
แต่เกาเหยียนส่ายหัว: "งานคืองาน ส่วนตัวก็ส่วนตัว จะกินฟรีเพราะฉันเป็นหุ้นส่วนไม่ได้ แต่อย่างไรก็เห็นแก่ที่ฉันเป็นหุ้นส่วน ลดราคาให้ฉันหน่อยก็พอ!"