เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ เกาเหยียนไม่ได้รู้สึกกลัว
กลับตื่นเต้นอยากลองดี
เพราะตั้งแต่ได้รับทักษะปรมาจารย์การต่อสู้มา เขาก็ยังไม่มีโอกาสได้ใช้มัน
คนสองคนที่อยู่ตรงหน้าเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนดีอะไร
เหมาะที่จะใช้ลองวิชาพอดี
ทักษะปรมาจารย์การต่อสู้นี้ไม่ได้มีเพียงท่าการต่อสู้จากสำนักต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวิชาจับกุม วิชาต่อสู้ด้วยอาวุธอีกด้วย
ดังนั้น ในสายตาเกาเหยียน ท่วงท่าที่ทั้งสองคนยื่นมือมาจะจับไหล่เขาเต็มไปด้วยช่องโหว่ เพียงพริบตาเดียว ก็มีท่าอันตรายถึงชีวิตนับสิบผุดขึ้นในสมอง
แต่ท่าเหล่านี้ใช้ไม่ได้แน่นอน มิฉะนั้นคงต้องมีคดีฆาตกรรมติดตัว
เกาเหยียนถอยหลังครึ่งก้าว มือทั้งสองข้างยื่นออกไปพร้อมกัน คว้าข้อมือของทั้งสองคนได้อย่างแม่นยำ แล้วดึงลงมาพร้อมกัน ได้ยินเสียงก๊อบแก๊บสองครั้ง ข้อมือของทั้งสองคนก็หลุด
ในเวลาเดียวกัน เท้าขวาของเกาเหยียนเตะออกไปติดๆ กัน โดนเข่าของทั้งสองคนพอดี ได้ยินเสียงก๊อบแก๊บอีกสองครั้ง ทั้งสองคนก็ร้องลั่นล้มลงไปกับพื้น
มีดสั้นในมือของคนหนึ่งร่วงหล่นลงมา เกาเหยียนรีบเตะมันออกไปให้ไกล!
ตลอดกระบวนการไม่เกินสามวินาที จนกระทั่งล้มลงพื้น ลูกน้องสองคนถึงเพิ่งรู้ตัวว่าพวกเขาไปเตะเหล็กเข้าแล้ว
"พวกคุณเป็นใคร ทำไมถึงมาทำร้ายฉัน?"
เกาเหยียนจ้องทั้งสองคนแล้วถาม
"เชี่ย! ไอ้สองโง่นี่!"
ในรถตู้ พี่หูเห็นภาพนี้ก็อดด่าไม่ได้
ไม่คิดว่าลูกน้องสองคนจะไร้ประโยชน์ขนาดนี้
เขาหยิบไม้เบสบอลแล้วรีบพุ่งออกจากรถ ดวงตาเป็นประกายโหดร้าย ตรงเข้าไปหาเกาเหยียน
พอดีตอนนั้นเอง รถมาซาราติ ควอตโตรปอร์เตคันหนึ่งขับเข้ามาที่ประตูหมู่บ้าน