ทันใดนั้น สายตาเกาเหยียนก็เย็นชาลง เมื่อชั่วโมงกว่า ๆ ที่แล้ว เขาเพิ่งเตะเติ้งอวี่ไปหนึ่งครั้ง ฝ่ายนั้นก็หาผู้เชี่ยวชาญกังฟูชาติมาลงมือกับเขาทันที
ไม่ใช่!
เกาเหยียนส่ายหน้าในใจ เขารู้ดีว่าหลี่เฟิงนักหมัดแปดทิศคนนี้มีทิฐิในใจสูง
เติ้งอวี่อยากจะใช้เขาคงไม่ใช่เรื่องง่าย
น่าจะเป็นเขาที่วางแผนใช้หลี่เฟิงจัดการเขามานานแล้ว เพียงแต่ว่าตอนเช้าเขาเตะเติ้งอวี่ไปหนึ่งครั้ง ทำให้อีกฝ่ายต้องรีบเลื่อนแผนการออกมาเร็วขึ้น!
อย่างไรก็ตาม วันนี้เขาเปิดเผยพลังฝีมือของเซียนอานจิ้นไปแล้ว เติ้งอวี่ฝ่ายนั้นคงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีก
ถูกโจมตีสองครั้ง จะให้จบแค่นี้ไม่ได้!
คิดถึงตรงนี้ เขาจำเป็นต้องรู้รายละเอียดสถานการณ์ของตระกูลเติ้งให้มากขึ้น เพื่อวางแผนแก้แค้นให้ตรงจุด
ส่วนข้อมูลของเติ้งอวี่นั้น ซ่งอวี่เฟยเป็นคนให้มา
งั้นซ่งอวี่เฟยจะรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของตระกูลเติ้งหรือเปล่านะ?
หลังจากพาจัวเจียงเยว่เที่ยวเล่นอย่างมีความสุขทั้งวัน เกาเหยียนก็ขับรถไปส่งเธอที่หน้ามหาวิทยาลัยหยางตง ครั้งนี้ จัวเจียงเยว่ไม่ได้ขอลงรถแถว ๆ ใกล้ ๆ อีก
ก่อนหน้านี้เธอลงรถก่อนถึงมหาวิทยาลัยก็เพราะกลัวว่าเติ้งอวี่จะเห็น แล้วจะไปแก้แค้นเกาเหยียน
เมื่อถึงตอนนี้ต่างฝ่ายต่างเปิดเผยไพ่กันหมดแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นอีก!
"เราซื้อผลไม้กลับไปฝากเพื่อนร่วมห้องเธอหน่อยไหม?"
เกาเหยียนนึกไอเดียออก แล้วพูดขึ้น
"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันซื้อขนมกลับไปก็พอ!" จัวเจียงเยว่ปฏิเสธ
"ไม่ได้นะ ต้องซื้ออยู่แล้ว เพราะฉันเด็ดดอกไม้ที่สวยที่สุดในห้องเธอมาแล้ว ต้องชดเชยหน่อยใช่ไหม?"