บ้านพักสหกรณ์การค้าอยู่ทางเหนือของเมือง แต่สถานที่ที่เชียนเหวินโจวซ่อนเงินกับของที่ขโมยมากลับอยู่ทางตะวันออกของเมือง เห็นได้ชัดว่าคนคนนี้รอบคอบในการทำเรื่องต่าง ๆ เพียงใด
หยางเทียนเซิงพาซีซีใช้สัญลักษณ์เดินเทวะเดินทางต่อ ใช้เวลาเพียงสองสามนาทีก็มาถึงสถานที่ที่เชียนเหวินโจวเล่าไว้ในความฝัน
ที่นี่เป็นบ้านหลังเล็ก มีประตูรั้วล็อกอยู่ ภายในไม่มีใครสักคน แต่กลับเลี้ยงสุนัขสายพันธุ์หลางชิงไว้สองตัว
สุนัขพันธุ์นี้มีสายเลือดหมาป่าอยู่ในตัว ทั้งดุร้ายและเก่งกาจในการต่อสู้ เหมาะแก่การเฝ้าบ้านเป็นอย่างยิ่ง
น่าเสียดาย...พวกมันดันมาเจอซีซี
สัตว์ร้ายที่สามารถต่อสู้กับฝูงหมาป่าได้ตามลำพัง!
ซีซีกระโดดข้ามกำแพงเข้าไปก่อน หยางเทียนเซิงเพิ่งได้ยินเสียงสุนัขเห่าหนึ่งครั้ง จากนั้นทุกอย่างก็เงียบลง
เมื่อหยางเทียนเซิงกระโดดข้ามกำแพงลงไปในลานบ้าน ก็เห็นซีซีกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย
“เอ๋า...”
พอซีซีเห็นหยางเทียนเซิง ก็ส่ายหางพลางส่งเสียงร้องหนึ่งครั้ง แล้วขยับหลบไปด้านข้าง เปิดที่ว่างให้เขา
เห็นได้ชัดว่ามันกำลังชวนหยางเทียนเซิงมากินด้วยกัน
หยางเทียนเซิงยิ้มพลางโบกมือ “ไม่ต้องเกรงใจ กินของเจ้าไปเถอะ ฉันยังไม่หิว”
พูดจบ หยางเทียนเซิงก็เดินเข้าไปในบ้าน
ข้าวของในบ้านเรียบง่าย ไม่เห็นร่องรอยความมั่งคั่งใด ๆ
แต่หยางเทียนเซิงทำตามที่เชียนเหวินโจวเล่าไว้ในความฝัน ตรงไปยังห้องนอนหลัก เลื่อนเตียงออกแล้วเปิดพื้นไม้ เผยให้เห็นทางเข้าห้องใต้ดิน
ห้องใต้ดินไม่ใหญ่ ภายในมีเพียงหีบเหล็กสามใบ
หยางเทียนเซิงยกออกมาทั้งหมด แล้วเปิดดูทีละใบ