สือเชาสงก็คือคนที่เคยฝึกรวมกับซูอี้ในค่ายฝึกรวมนั่นเอง
เขาคือมือท็อปที่กองร้อยมือปืนเยี่ยมทุ่มเทฝึกฝนมาเป็นพิเศษ ถนัดการยิงปืนที่สุด แถมยังเก่งรอบด้าน
เดิมทีเขาเป็นคนที่ชีวิตราบรื่นมาตลอด แต่ไม่คาดคิดว่าจะได้พบคู่ปรับตลอดชีวิตในค่ายฝึกรวม
โดยเฉพาะในการต่อสู้แบบกลุ่มไร้ข้อจำกัด ซูอี้ซุ่มยิงสวนกลับจากนอกหุบเขา แล้วยิงเพียงนัดเดียวก็ทำลายความภาคภูมิใจทั้งหมดของสือเชาสงจนย่อยยับ
หลังจากนั้นซูอี้ก็จบหลักสูตรก่อนกำหนด ต่อให้สือเชาสงจะอัดอั้นความโกรธและอยากหาโอกาสประลองกันอีกสักครั้ง ก็ไม่มีโอกาส
ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอกันที่นี่อีก!
ศัตรูเก่าเจอกัน ยิ่งเห็นก็ยิ่งแค้น!
ร่างกายของสือเชาสงสั่นเทา แทบจะกัดฟันพูดว่า “ซูอี้ บังเอิญจริง ๆ นะ ได้เจอกันอีกแล้ว!”
เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้ง สถานการณ์กลับต่างไปโดยสิ้นเชิง
ตอนนี้ซูอี้นำทีมที่อ่อนแอที่สุด ซึ่งรั้งท้ายมาสามสมัย ส่วนสือเชาสงอยู่ในทีมแกร่งระดับสุดยอดที่คว้าแชมป์สามสมัยซ้อน
ความแค้นจากตอนนั้นที่ช่องเขาสองแง่ ในที่สุดก็ถึงเวลาสะสาง!
ขณะนั้น บนแท่นประธาน
นายทหารเสนาธิการกล่าวต่อว่า
“สหายทั้งหลาย การแข่งขันสายลาดตระเวนระหว่างสถาบันทหารเขตทหารจัดมาแล้วห้าสมัย”
“จุดประสงค์หลักของการจัดการแข่งขัน คือทดสอบผลการฝึกสาขาลาดตระเวนของแต่ละสถาบัน แลกเปลี่ยนวิชายุทธวิธี และคัดเลือกกำลังพลแกนหลักที่มีฝีมือเยี่ยม”
“ผมจะไม่พูดอะไรให้มากความ ลงสนามแล้วก็ใช้ฝีมือพิสูจน์กัน”
“หวังว่าทุกทีมจะทำผลงานให้สมกับความสามารถ แข่งขันอย่างมีวินัย และแสดงความมุ่งมั่นฮึกเหิมของนักจารกรรมให้ประจักษ์”
“ขณะนี้ ขอเริ่มจับฉลากคู่แข่งขันรอบแรกอย่างเป็นทางการ”
ทหารรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ ยกกล่องจับฉลากสีเขียวทหารแบบมาตรฐานขึ้นมาบนเวที ด้านหน้ากล่องพิมพ์ตรากองทัพสีแดงสด