ให้นายไปเป็นทหาร ไม่ใช่ให้สร้างคุณูปการชั้นหนึ่งทุกวันนะ

ตอนที่ 45 ภารกิจสำเร็จ

7 นาที· 1.6K คำ

ปัง!

เสียงปืนทุ้มต่ำดังก้องออกไป

กระสุนพุ่งผ่านช่องประตูวิหารที่กว้างไม่ถึงครึ่งนิ้วมืออย่างแม่นยำ เจาะเข้ากลางหว่างคิ้วหัวหน้าพ่อค้ายาเสพติด

ชายคนนั้นไม่ทันได้ร้องออกมาแม้แต่ครึ่งเสียง ร่างก็ล้มตึงหงายหลัง เลือดใต้หน้าผากค่อย ๆ ไหลแผ่กระจาย

เสียชีวิตคาที่!

ชาวนาที่ถูกจับเป็นตัวประกันตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ร้องลั่นแล้ววิ่งกระเซอะกระเซิงออกไป

ท่ามกลางความลนลาน เขาพุ่งชนบานประตูวิหารที่แง้มอยู่จนเปิดออก!

ภายในวิหารที่เดิมถูกบังไว้เปิดโล่งทั้งหมด พ่อค้ายาเสพติดที่เหลืออยู่หลายคนเผยตัวต่อหน้าปืนของฝ่ายเรา!

หัวหน้าทีมคว้าโอกาสที่มีเพียงชั่วพริบตาไว้ได้ แล้วออกคำสั่งเสียงเข้ม “รวมกำลังยิง! ยิง!”

พ่อค้ายาเสพติดหลายคนพยายามย่อตัวหลบไปหลังแท่นบูชา แต่ก็สายไปแล้ว!

ปัง! ปัง! ปัง!

ชั่วพริบตาเดียว ปืนไรเฟิลจากทั้งสามทิศทางก็เปิดฉากยิงพร้อมกัน!

กระสุนห่าฝนสาดทะลักเข้าไปในวิหารผ่านประตูที่เปิดอ้า!

เสาหินและกำแพงดินภายในวิหารแตกกระจายเป็นฝุ่น พ่อค้ายาเสพติดหลายคนถูกยิงซ้ำจนล้มลงกับพื้น ไม่ไหวติงอีก

เสียงปืนเงียบลงอย่างรวดเร็ว

ในป่าเหลือเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันยามต้องลม กับเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของชาวนาที่นั่งยองอยู่ข้างทาง

ควันปืนสีฟ้าจาง ๆ ลอยออกมาจากประตูวิหาร ปะปนกับกลิ่นพืชพรรณในป่าและกลิ่นดินปืนฉุนกึก

หัวหน้าทีมรีบวิ่งไปถึงหน้าประตูวิหาร กวาดตามองสถานการณ์ภายในอย่างรวดเร็ว ก่อนหันไปยืนยันว่าชาวนาแค่ตกใจ ไม่มีบาดแผล หัวใจที่แขวนค้างอยู่จึงคลายลงในที่สุด

เขาปาดเหงื่อที่ขมับ ก่อนเงยหน้ามองเนินสูงด้านข้างอย่างตื่นเต้น “ฝีมือยิงยอดเยี่ยม! นัดเมื่อกี้ใครยิง?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป