สวีฉางเล่อหยุดเดิน หูขยับเล็กน้อยเพื่อแยกแยะทิศทางของเสียง
ทางขวามือของเส้นทางบนสันเขา มีร่องหิมะในเงามืดลึกกว่าสิบเมตรอยู่แห่งหนึ่ง
สวีฉางเล่อขยับไปตรงขอบลาดชัน แล้วยื่นหน้าออกไปมองด้านล่าง
อาศัยแสงสลัวที่สะท้อนจากพื้นหิมะ เขาเห็นจักรยานคานสูงคันหนึ่งนอนตะแคงอยู่ในหิมะก้นร่องลึก
ตัวรถทาสีเขียว ด้านข้างเบาะหลังแขวนกระเป๋าผ้าใบใบใหญ่ไว้สองข้าง
ในหลุมหิมะข้างจักรยาน มีเงาคนสวมเสื้อโค้ตบุสำลีนอนคว่ำอยู่
หิมะสีขาวปกคลุมร่างทั้งร่าง ขดตัวเป็นก้อน แทบจะถูกหิมะกลบมิดอยู่แล้ว
สวีฉางเล่อก้มมองอกตัวเอง แล้วยกมือขึ้นตบด้านในเสื้อ
โสมป่าใบหกที่ห่อด้วยผ้าแดงและมอสหนาหลายชั้นแนบอยู่ในกระเป๋าด้านในตรงอก ตำแหน่งมั่นคงดี
สวีฉางเล่อไถลลงไปตามลาดเขา เท้าทั้งสองจมลงในหิมะลึก ก่อนจะมาถึงข้างร่างนั้น
เขายื่นมือปัดหิมะบนแผ่นหลังของอีกฝ่ายออก แล้วพลิกร่างให้หงายขึ้น
คนคนนั้นสวมหมวกไหมพรมสีเขียวมีที่ปิดหู ใบหน้าคล้ำเขียวอมม่วง ริมฝีปากซีดขาวเพราะความหนาว
แม้จะหมดสติไปแล้ว แขนทั้งสองข้างก็ยังกอดกระเป๋าผ้าใบใบใหญ่ตรงอกไว้แน่น
สวีฉางเล่อจำใบหน้านี้ได้
เขาคือเถียนตาหนิว บุรุษไปรษณีย์ประจำที่ทำการไปรษณีย์และโทรเลขของสหกรณ์ตำบล
ปกติเจ้าหมอนี่รับผิดชอบส่งจดหมายกับหนังสือพิมพ์ให้กองผลิตหลายแห่งในละแวกนี้ รูปร่างสูงใหญ่กำยำ แถมนิสัยดื้อรั้นเอาเรื่อง
พายุหิมะครั้งใหญ่วันนี้มาเร็วและรุนแรง เห็นได้ชัดว่าเถียนตาหนิวพยายามลัดทางข้ามสันเขา จึงพลาดตกลงจากทางชันไปพร้อมกับจักรยาน
สวีฉางเล่อเอื้อมมือไปแตะข้างลำคอของเถียนตาหนิว
ชีพจรเต้นแผ่วเบามาก ลมหายใจก็ขาดเป็นช่วง ๆ อุณหภูมิร่างกายต่ำจนน่าตกใจ
ฤดูหนาวในเทือกเขาต้าเซี่ยนอันหลิ่งหนาวจัด หากปล่อยให้อยู่ในภาวะตัวเย็นเกินไปอย่างรุนแรงเช่นนี้ อีกครึ่งชั่วโมงก็ช่วยไม่ทันแล้ว