"สองบวกสามเท่ากับห้า ตรงนี้มีอะไรน่าสงสัยด้วย?"
ทุกคน: "..."
สองบวกสามได้ห้า?
นี่มันล้อกันเล่นรึเปล่า?
คิดว่าพวกเขาเป็นเด็กประถมรึไง?
ไม่ว่าใครก็ไม่มีใครคาดคิดว่าซูโม่จะพูดอะไรแบบนี้ พวกเขายังนึกว่าซูโม่จะพูดความรู้ลึกซึ้งสุดแสนจะอัศจรรย์ใจออกมาเสียอีก ขนาดหยิบมือถือเตรียมอัดเสียงไว้แล้วด้วยซ้ำ ไม่คิดเลยว่าคำตอบที่ได้จะเป็นแบบนี้
นี่มัน...
สุดยอดไปเลย!
"อะแฮ่ม—"
เซี่ยงเหวินจั๋วหน้ามืด ร่างกายโซเซไปครู่หนึ่ง ต้องรีบตั้งสติ "อาจารย์ซู แน่ใจนะครับว่าไม่ได้ล้อพวกเราเล่น?"
"แน่นอน คุณเห็นผมเหมือนกำลังล้อเล่นไหม?" ซูโม่กวาดตามองเซี่ยงเหวินจั๋วอย่างเรียบเฉย สีหน้าไม่ทุกข์ร้อนใดๆ
ล้อเล่น?
ไม่ เขาล้อเล่นเฉพาะกับคนรู้จัก!
เขาสนิทกับพวกนี้ไหม?
ไม่สนิท!
ทันใดนั้น ห้องวิจัยหมายเลขเจ็ดเงียบกริบ ลมหายใจของอวี๋จื่อเฉิงทั้งสี่ค่อยๆ ถี่กระชั้นขึ้น ใบหน้าแตกละเอียดยิ่งกว่าแตกละเอียด
"สองบวกสามเท่ากับห้า นี่มันล้อเล่นชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?"
"นี่มัน..."
"เล่นมุกหน้าตายได้เนียนขนาดนี้ สงสัยจะมีแต่ซูโม่แล้วล่ะที่ทำได้"
"เหลวไหลสิ้นดี ยังไงผมก็ไม่เชื่อ!"
ถึงตอนนี้ พวกเขาต่างก็ไม่สนใจอะไรมากมาย พากันส่งเสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ ครั้งนี้เซี่ยงเหวินจั๋วที่ผิดแปลกไม่ได้ห้ามปรามอวี๋จื่อเฉิงพวกนั้น เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็เต็มไปด้วยคำถาม
สิ่งที่ซูโม่เพิ่งพูดเมื่อครู่ มันไม่อยู่ในขอบเขตที่พวกเขาจะเข้าใจได้เลย
พูดง่ายๆ ก็คือ มันเกินตำรา!
"พวกคุณไม่ต้องทำเสียงเบาหรอก ผมได้ยิน"
ซูโม่ชำเลืองอวี๋จื่อเฉิงทั้งสี่ มุมปากยกยิ้มน้อยๆ "นี่มันนึกไม่ออกตรงไหน? หรือว่าสองบวกสามมันไม่เท่ากับห้า?"
ทุกคน: "..."
สองบวกสามมันเท่ากับห้า ตรงนี้ไม่ผิด!
แต่ว่า 'ห้า' นี้ไม่ใช่ 'ห้า' นั่นนะ!
ในทางคณิตศาสตร์ สองบวกสามเท่ากับห้า นั่นคือสิ่งที่ไม่มีใครปฏิเสธได้ แต่ที่พูดอยู่ตอนนี้ไม่ใช่คณิตศาสตร์ แต่เป็นเทคโนโลยีเครือข่าย มันจะเป็นสองบวกสามเท่ากับห้าได้ไง?