หรือว่าจะรู้ตัวแล้วว่าไม่มีหวัง เลยตัดสินใจถอย?
แน่นอนว่าไม่ใช่!
ในพจนานุกรมของซูโม่ ไม่มีคำว่า 'ยอมแพ้' อยู่แล้ว
มีแต่เรื่องที่เขาไม่อยากทำเท่านั้น
ขอแค่อยากทำ เขาทำได้แน่นอน ต่างกันแค่เรื่องเวลาน้อยเวลามากเท่านั้น
มีระบบก็คือหยิ่งได้เต็มที่!!!
ในห้องถ่ายทอดสดผ่านเน็ต ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างพากันวิจารณ์การกระทำของซูโม่
"ว่าแต่... นี่มัน..."
"เฮ้อ แสดงเกินตัวไปแล้วใช่ไหมเนี่ย?"
"เวลาแค่สิบชั่วโมงนะพี่ซู ไม่สิ พ่อซู ขอจริงจังหน่อยได้ไหมเอ๊ย?"
"ไม่ได้ๆ ดูแล้วหัวใจผมจะวายอยู่แล้ว นี่มันจักรพรรดิไม่รีบ พระเบื้องล่างรีบแทนเลยนะเนี่ย!"
......
ภายในห้องวิจัย
"ครับ อาจารย์ อาจารย์ซูนี่กำลังทำอะไรกันแน่?"
"ผมจะรู้ได้ยังไง?"
เจฟฟรีย์ได้ยินคำถามเช่นนั้นก็ส่ายหัวอย่างหมั่นไส้ สายตาไม่เคยขยับห่างจากภาพถ่ายทอดสดแม้แต่ครึ่งวินาที พึมพำกับตัวเองว่า "นี่มันเนื้อหาการประเมินของนักคณิตศาสตร์ระดับ 6 จริง ๆ หรอ?"
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น
มาตลอด เขาเคยจินตนาการถึงขอบเขตนักคณิตศาสตร์ระดับ 6 มาแล้วนานัปการแบบ
แต่ว่า...
เนื้อหาการประเมินขั้นสุดท้าย กลับทำให้จิตวิญญาณของเขาแทบหลุดลอย
คนธรรมดาเพียงรู้แค่ว่าการประเมินครั้งนี้ยากมาก แต่ยิ่งรู้ลึกยิ่งเข้าใจว่ามันบ้าคลั่งแค่ไหน
ก่อนอื่นต้องคำนวณจำนวนกลุ่มดาราจักรของจักรวาลจิ๋วทั้ง 10 แห่ง จากนั้นยังต้องยกจักรวาลจิ๋วหนึ่งแห่งเป็นฐาน แล้วปรับจำนวนกลุ่มดาราจักรของอีก 9 จักรวาลจิ๋วให้เท่ากับฐานนี้