บ่ายสี่โมง
ซูโม่ได้รับสายเรียกเข้า มาจากหนิงไห่
"ลุงเป็นอะไรหรือครับ?"
"บอกให้ทราบว่ามีพลังมืดลงมือกับวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ตอนนี้สมาชิกสำนักอั๋นเก๋อที่ประจำการอยู่ที่นั่นถูกโจมตีมาหลายระลอกแล้ว บาดเจ็บล้มตายเยอะมาก"
ได้ยินข่าวนี้ ซูโม่ขมวดตาแน่น ทั้งร่างแผ่พลังฆ่าฟัน "ก็รู้อยู่แล้วว่าบางคนไม่มีทางยอมเลิกง่าย ๆ สมาชิกสำนักอั๋นเก๋อบาดเจ็บหนักขนาดนั้นเลยหรือครับ?"
หนิงไห่ถอดหายใจยาว กล่าวเสียงหนักแน่น "เสียชีวิต 12 คน บาดเจ็บสาหัส 20 คน บาดเจ็บเล็กน้อย 13 คน"
ตัวเลขนี้ทำให้เขาเจ็บปวดใจไม่น้อย
สำนักอั๋นเก๋อคือองค์กรที่เขาสร้างขึ้นด้วยมือตัวเอง สมาชิกทุกคนของสำนักอั๋นเก๋อล้วนเป็นความภาคภูมิใจของเขา ตลอดภารกิจนับไม่ถ้วนที่ผ่านมา สำนักอั๋นเก๋อไม่เคยประสบความสูญเสียหนักหน่วงขนาดนี้มาก่อน ไม่เคยเลย!
"หนักขนาดนั้นเลยหรือครับ?"
ซูโม่สูดลมเย็นเข้าเต็มปอด
สมาชิกสำนักอั๋นเก๋อมีทั้งหมดแค่หกสิบกว่าคนเอง
บาดเจ็บล้มตายเกินครึ่ง!
ปลายสาย หนิงไห่สบถเบา ๆ แล้วอธิบายว่า "พวกพลังมืดเหล่านี้เชี่ยวชาญการลอบสังหารและการแฝงตัว ยิ่งไปกว่านั้นสมาชิกสำนักอั๋นเก๋อยืนอยู่ในที่สว่าง ความสูญเสียเลยหนักหน่วงขนาดนี้"
อีกฝ่ายไม่เคยเผชิญหน้ากับเขาแบบตรง ๆ เลย กับสถานการณ์แบบนี้ เขาก็ทำอะไรไม่ได้มาก
ดวงตาของซูโม่ลุกวาวด้วยพลังฆ่า ครุ่นคิดสักครู่ "ลุงไปที่ห้องแล็บของมหา'ลัยชิงหัวเลยครับ ผมขอยืมของอย่างหนึ่งให้"
"ของอะไร?"
"เครื่องจักรสังหาร!"
…………
หลังอาหารเย็น
ซูโม่เดินเข้าห้องสมุดไปตามลำพัง
เมื่อได้เห็นห้องสมุดอันหรูหราเกินจริงของตระกูลเหยียนอีกครั้ง เขาก็อดรู้สึกซาบซึ้งไม่ได้