"ยังไงก็ลองเทียบกันหน่อยเถอะนะ"
ในน้ำเสียงของปั๋วชุนจวินเจือไปด้วยความไม่ยอมจำนนอย่างแรงกล้า เดิมทีในการประลองวันนี้ ในมุมมองของเขา มันไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะต้องพ่ายแพ้
ที่จริงแล้วซูโม่ก็เป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยคนหนึ่ง ต่อให้เขาจะอัจฉริยะสักแค่ไหน ก็ไม่มีทางเทียบได้กับแผนกวิจัยและพัฒนาทั้งแผนก
จนกระทั่งตอนนี้ เขาถึงได้รู้ตัวว่าความคิดของตัวเองก่อนหน้านี้มันตลกแค่ไหน
อายุน้อย ไม่ได้หมายถึงอะไรเลย!
คนเยอะ ก็ไม่ได้การันตีอะไรเลย!
แต่จะให้ยอมรับความพ่ายแพ้ไปดื้อ ๆ แบบนี้ เขายอมรับไม่ลงจริง ๆ
"รัฐมนตรีปั๋ว ไม่จำเป็นหรอกครับ"
ซูโม่ยิ้มบาง ๆ "เดี๋ยวผมจะทดสอบพลังป้องกันให้ดู ท่านคอยดูก็พอ"
นี่ก็เป็นหนึ่งในแผนการสำหรับวันนี้ของเขาเช่นกัน
……
สิบนาทีกว่าให้หลัง
ณ ลานทดสอบหมายเลขแปด มีแผงกั้นกระจกกันกระสุนพิเศษหนาห้าเซนติเมตรสามชั้นถูกยกขึ้น ภายในแผงกั้นวางเครื่องยิงกระสุนอัตโนมัติหนึ่งเครื่อง ซูโม่ควบคุม 'มันเดย์' ให้ยืนอยู่ตรงหน้าเครื่องยิงในระยะ 20 เมตร
ปั๋วชุนจวินยืนอยู่ข้างสนาม พลางแนะนำ "การทดสอบพลังป้องกันรอบนี้ ทั้งหมด 10 รอบ ใช้กระสุนเจาะเกราะรุ่นเอกซ์ระดับ 1 ถึง 10!"
"นี่ท่านล้อเล่นรึเปล่า?"
พอได้ยินแบบนี้ ท่านเฉิน 'ฟึ่บ' ก็ลุกพรวดขึ้นทันที พูดเสียงทุ้มว่า "กระสุนเจาะเกราะรุ่นเอกซ์ แค่ขึ้นระดับ 6 ขึ้นไป พลังทำลายก็เพิ่มเป็นเท่าทวีคูณ โดยเฉพาะกระสุนระดับ 10 ต่อให้เป็นเรือบรรทุกอากาศยานก็ทนไม่ได้สักร้อยนัด"
"ท่านใช้ของแบบนี้มาทำการทดลองเนี่ยนะ? ซูโม่ยังอยู่ข้างในนั่นนะรู้หรือเปล่า?!"
"ที่ท่านเฉินบอกนั่นถูกต้อง"