พลาดอีกแล้ว!
ช่างเทคนิคคนหนึ่งมองภาพนี้อย่างตะลึง “ให้ตายสิ! ปฏิกิริยาแบบนี้ยังเป็นคนอยู่หรือไง”
ช่างเทคนิคที่เหลืออีกสามคนก็ทำหน้าเหมือนเห็นผี
พวกเขารู้ดีว่าการจะทำแบบนี้ได้ ต้องใช้ปฏิกิริยาตอบสนองที่เหนือมนุษย์ขนาดไหน
เกราะสามารถเพิ่มความสามารถด้านต่างๆ ของผู้ใช้ได้ แต่สิ่งเดียวที่เพิ่มไม่ได้คือปฏิกิริยาตอบสนอง
ยิ่งผู้ใช้มีปฏิกิริยาตอบสนองดีเท่าไหร่ เกราะก็ยิ่งคล่องตัวมากขึ้นเท่านั้น
"ไม่ใช่แค่ปฏิกิริยาของอาจารย์ซูที่เหนือมนุษย์นะ ดูมือขวาของมันเดย์สิ ไม่มีร่องรอยความเสียหายเลยสักนิด การป้องกันนี่โคตรแกร่ง!" ปั๋วชุนจวินอุทานออกมา
ท่ามกลางกลุ่มควัน ร่างของมันเดย์ปรากฏให้เห็น เมื่อช่างเทคนิคทั้งสี่มองไป มือขวาของมันเดย์ที่กำกระสุนเจาะเกราะแตกกระจายนั้น ก็ไร้รอยขีดข่วนตามที่ปั๋วชุนจวินพูดจริงๆ
ข้อต่อที่ประกอบขึ้นจากเปลือกโลหะมีเพียงรอยดำเล็กน้อย ซึ่งเป็นคราบที่หลงเหลือจากการระเบิด
"ความเสียหายเป็นศูนย์ ยิงกระสุนเจาะเกราะระดับสาม!"
"ตู้ม——"
ยิ่งระดับสูง ความเร็วของกระสุนเจาะเกราะก็ยิ่งเร็วขึ้น ตามมาด้วยเสียงฉีกอากาศ กระสุนที่มีเกลียวซับซ้อนสลักอยู่บนหัวกระสุนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าซูโม่
เร็วมากเสียจนซูโม่ไม่อาจคว้ามันไว้ตรงๆ เหมือนเมื่อก่อน ได้แต่ยกฝ่ามือขวาขึ้นมาขวางทัน
แล้วกระสุนเจาะเกราะก็ระเบิดออกอย่างกะทันหัน
เสียงดังสนั่น มันเดย์ถูกคลื่นแรงระเบิดผลักถอยไปร่วมเมตรกว่า