เมื่อได้ยินการวิเคราะห์ของผู้แทนประเทศซากุระ อาเล็กซ์พยักหน้าเบา ๆ เรื่องนี้เขาย่อมรู้อยู่แล้ว
แต่ว่าถ้าเป็นการต่อรอง ก็ไม่ควรเปิดเผยเจตนาให้เร็วเกินไป
ยิ่งไปกว่านั้น ใครจะรังเกียจผลประโยชน์ที่มากขึ้น?
ต่อรองได้อีกสักหน่อย ยิ่งดี!
ผู้แทนทุกคนพร้อมใจกันหันไปมองอาเล็กซ์ รอคำตอบจากเขา
ก่อนมา 147 ประเทศได้ตกลงกันไว้แล้วว่าการประชุมครั้งนี้ให้ผู้แทนประเทศต้าหยางเป็นผู้พูดหลัก
สำหรับเงื่อนไขที่ซูโม่เสนอมา ผู้แทนส่วนใหญ่ต่างดีใจกันจนแทบไม่เป็นอันทำงาน
แบบแปลนและเทคโนโลยีสถานีอวกาศนานาชาติ ถ้าเป็นเมื่อก่อน พวกเขาแทบไม่กล้าฝันเลย นั่นเป็นวงการที่ประเทศเล็ก ๆ อย่างพวกเขาไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้
แต่ตอนนี้กลับเห็นแสงสว่าง……
เห็นอาเล็กซ์ก้มหน้าครุ่นคิด ซูโม่ก็ไม่รีบร้อน แถมยังชำเลืองขาพาดขาอย่างสบายใจ ทำท่าหลับตาฟื้นฟูพลังต่อหน้าคนทั้งห้อง
ผ่านไปเกือบสองนาทีเต็ม อาเล็กซ์จึงเงยหน้าขึ้น เอ่ยเสียงต่ำว่า “อาจารย์ซู เงื่อนไขของท่านผมยอมรับได้ แต่ท่านก็ต้องยอมรับเงื่อนไขหนึ่งข้อของผมเช่นกัน”
ซูโม่ลืมตาขึ้นช้า ๆ “ท่านไม่มีสิทธิ์เสนอเงื่อนไข”
ยังเดิม ๆ ยังแกร่ง ยังห้าวหาญแบบเดิม!
“……”
กองไฟในใจอาเล็กซ์ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง สีหน้าบูดบึ้งสุดขีด เขาส่งเสียงฮึดฮัก “อาจารย์ซู ถ้าท่านจะยืนกรานใช้ท่าทางแบบนี้ต่อรองกับผม ผมไม่ว่าอะไรที่จะยุติการประชุมครั้งนี้”