ห้องเตรียมตัวของประเทศซากุระ
“นี่มันอะไรกัน”
“ตาผมฝาดไปหรือเปล่า”
“มันต้องไม่ใช่เรื่องจริงแน่ ๆ ทำไมถึงเร็วขนาดนี้ได้”
“ผมไม่เชื่อว่าลำดับที่ซูโม่เรียงไว้จะไม่มีผิด นี่มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์เลย!”
ห้องเตรียมตัวของเซี่ยกั๋ว
“หัวหน้าทีมกินชบาเข้าไปหรือเปล่าเนี่ย” เถียนหลิงหลิงกลืนน้ำลาย แววตาฉายแววเลื่อมใส
ซ่งลี่ซินมองคนที่ตาโตกันถ้วนหน้า แล้วยิ้มขื่น ๆ “พวกนายชินไปเองก็แล้วกัน หัวหน้าทีมของเราใช้หลักเหตุผลธรรมดาตัดสินไม่ได้หรอก!”
มีเพียงคนที่เคยประมือกับซูโม่มาก่อนถึงจะรู้ว่าซูโม่น่ากลัวขนาดไหน!
และซ่งลี่ซินก็รู้ดีถึงข้อนี้แก่ใจ…
เหยียนจิ่วซียิ้มเปี่ยมสุข ดวงตายิ้มจนโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว
หล่อนรู้ดีแก่ใจว่า สิ่งที่ซูโม่ทำลงไปมีจุดประสงค์เดียว นั่นคือออกอากาสให้หล่อน
ในสายตาคนอื่นนี่อาจเป็นความคิดที่ไร้เดียงสามาก แต่ในสายตาเหยียนจิ่วซี มันกลับน่ารักจนหาที่เปรียบไม่ได้…
…
ในช่องถ่ายทอดสด เสียงโห่ร้องกันระงม
“เฮ้ย มาถึงก็ปล่อยท่าไม้ตายเลยเรอะ”
“ขอกลับไปดูอีกรอบได้ไหม อยากดูอีกสักตั้ง!”
“นี่มันแข่งกันอยู่หรือเปล่าเนี่ย ทำไมผมรู้สึกเหมือนดูมายากลโชว์สด ๆ เลยนะ!”
“นี่มันเวอร์กว่ากินยาปลุกเซ็กส์อีก!”
“โกงแล้ว ท่านปรมาจารย์ซูโม่โกงอีกแล้ว!”
…
หลินไห่ บ้านสกุลเหยียน
“นี่อะไรน่ะ”
คุณนายผู้เป็นมารดาทั้งสองพระองค์อุทานขึ้นพร้อมกัน
ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่นี้เกินขอบเขตความเข้าใจของทั้งคู่ไปแล้ว!