"หมายความว่าไง?"
"ถอนออกไปเถอะขอรับ!"
ซูโม่พูดความคิดตัวเองออกไปตรง ๆ แล้วเสริมด้วยคำโกหกที่ตั้งใจหวังดี "ผมชอบวิชาพวกต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก เลยศึกษาด้วยตัวเองมาบ้าง เรื่องนี้ท่านน่าจะพอรู้ เลยไม่เห็นจำเป็นต้องมีองครักษ์ส่วนตัวเลย"
"ไม่ได้!"
ท่านเฉินยังไม่ทันเอ่ยปาก ผู้นำสูงสุดก็แทรกขึ้นก่อนอย่างอดไม่ได้ "ซูโม่ อย่าดื้อไปหน่อยเลย ตอนนี้แกสำคัญกับเซี่ยกั๋วแค่ไหน ตัวแกเองน่าจะรู้ดี ต้องมีองครักษ์"
"แล้วก็ แกยังเด็กขนาดนี้ ฝีมือจะเก่งไปได้แค่ไหนกัน?"
เขาเข้าใจดี ว่าหลังงานแถลงข่าวจบ จะทำให้ทั้งโลกได้เห็นแจ้งว่า นักคณิตศาสตร์ระดับห้าอย่างซูโม่น่ากลัวขนาดไหน เกรงว่าบางประเทศที่เป็นศัตรูกับเซี่ยกั๋วอาจจะคิดแผนร้าย
ไม่มีใครรับประกันได้ ว่าจะมีใครไม่คิดชีวิตลอบสังหารซูโม่หรือเปล่า
ดังนั้น ความปลอดภัยของซูโม่จึงสำคัญมากเป็นพิเศษ
พูดเกินจริงหน่อย ถึงตัวเขาซึ่งเป็นผู้นำสูงสุดจะเกิดเรื่อง ซูโม่ก็ห้ามเกิดเรื่อง
เพราะต่อให้เขาเป็นอะไรไป ก็ยังมีตัวสำรองลำดับหนึ่ง ลำดับสอง ขึ้นแทนตำแหน่งเขาได้ แต่ถ้าซูโม่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา ก็เท่ากับตัดความหวังของเซี่ยกั๋วทิ้งเลยนะ!
"ผู้นำสูงสุดครับ อายุไม่ใช่มาตรวัดคนนะครับ"
ซูโม่ส่ายหัว พูดค้าน "ท่านอย่าดูว่าผมอายุยังน้อย แต่เรื่องฝีมือการต่อสู้ ต่อให้เป็นองครักษ์ติดตามของท่านก็คงสู้ผมไม่ได้ครับ!"
เรื่องนี้ เขามั่นใจ!
"โอ้?"
ฟังคำซูโม่จบ สีหน้าผู้นำสูงสุดดูพิกลยิ่ง ฉีกยิ้มขำ ๆ มองซูโม่แวบหนึ่ง "แน่ใจนะ?"