ซูโม่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร
เมื่อเห็นดังนั้น เหอกวงเหวินกับเฉินเต้าหมิงก็มองหน้ากัน แอบรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ไม่ธรรมดา
เฉินเต้าหมิงจ้องมองซูโม่แล้วถามว่า "แบบจำลองพวกนี้ต้องใช้การคำนวณมหาศาล คาดว่าคงใช้เวลานานมาก"
"ไม่เป็นไร"
ซูโม่ผงกหัว "นี่คือแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ทั้งหมด 27 ชิ้น นักคณิตศาสตร์ระดับสามขึ้นไปของคณะคณิตศาสตร์สามารถเข้าร่วมได้ ส่วนเรื่องประสิทธิภาพ ยิ่งเร็วยิ่งดี"
ทำไมต้องเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับสามขึ้นไปล่ะ?
เพราะนักคณิตศาสตร์ที่ต่ำกว่าระดับสาม ดูยังไงก็ไม่เข้าใจ!
ต่อให้เป็นนักคณิตศาสตร์ระดับสาม ก็คงทำได้แค่ช่วยเสริม ตัวจริงที่จะไขแบบจำลองทางคณิตศาสตร์พวกนี้ได้ ต้องเป็นนักคณิตศาสตร์ระดับสี่เท่านั้น
เหอกวงเหวินทำหน้าลำบากใจ อธิบายว่า "ซูโม่ เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าผมไม่ช่วยนะ แต่สมาชิกในคณะหลายคนมีงานของตัวเองติดมืออยู่ เกรงว่าผมคงหาได้แค่คนที่ว่างงานอยู่ตอนนี้มาช่วยนาย"
"ไม่ต้อง!"
ซูโม่ยิ้มกล่าว "ท่านคณบดี ให้สมาชิกทุกคนวางงานในมือลงก่อน มาทุ่มเทไขแบบจำลองคณิตศาสตร์ทั้ง 27 ชิ้นนี้ให้เต็มที่ เรื่องขั้นตอนผมจะจัดการเอง"
เขาคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้อยู่แล้ว
"ได้!"
เมื่อเห็นซูโม่พูดแบบนั้น เหอกวงเหวินก็ไม่พูดอะไรอีก
ซูโม่โบกมือเรียกเหยียนจิ่วซี แล้วพูดกับทุกคนว่า "ผมต้องไปอีกหลายที่ คงอยู่ต่อไม่ได้แล้ว"