การรุกรานของอารยธรรมต่างดาวในระดับนั้น แม้แต่ซูโม่เองก็คิดไม่ออกว่าจะรับมือยังไง
ถึงตอนนั้นแม้แต่โดมพลังงานขนาดใหญ่ก็คงกันการรุกรานของอารยธรรมต่างดาวไว้ไม่ได้
เพราะอาวุธโจมตีในเชิงมิติปริภูมินั้น ล้ำเลยไปจากความเข้าใจของมนุษย์ยุคนี้ไปมาก
พลังอำนาจของมัน บอกได้แค่ว่าเหลือคณานับ
อาวุธที่มีคำว่า ‘ปริภูมิ’ ติดอยู่ด้วยแม้แต่คำเดียว ล้วนน่าสะพรึงกลัวสุดๆ!
“เป็นไปไม่ได้!”
คำตอบของเสี่ยวเสี่ยวโม่มีแค่สามคำ
ซูโม่ถอนหายใจยาวโล่งอก ถึงตอนนี้ถึงจะวางใจได้จริงๆ
เขาปรับอารมณ์ให้นิ่ง แล้วถามต่อในใจว่า “เสี่ยวเสี่ยวโม่ แล้วต้องเป็นอารยธรรมระดับไหนถึงจะนำเทคโนโลยีปริภูมิมาใส่ในอาวุธได้?”
“ผู้ถือระบบ การรู้เรื่องพวกนี้ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรกับคุณหรอก ค่อยก้าวไปทีละขั้นดีกว่า ถึงเวลาที่จำเป็นแล้ว แม้คุณจะไม่ถาม ฉันก็จะบอกทุกอย่างให้เอง”
เสี่ยวเสี่ยวโม่กล่าว
ซูโม่ไหล่ถลกอย่างช่วยไม่ได้ แล้วก็รู้หน้ารู้หลัง ไม่ถามต่อ
เขารู้นิสัยของเสี่ยวเสี่ยวโม่ดี มันไม่พูดแล้ว ต่อให้อ้อนวอนยังไงก็เปล่าประโยชน์ สงบความคิดแล้ว เขามองไปยังอุโมงค์โลหะตรงหน้า
“เสี่ยวเสี่ยวโม่ เดินตรงไปเลยใช่ไหม?”
“ใช่ ที่นี่ปลอดภัยดี”
เสี่ยวเสี่ยวโม่: “ผู้ถือระบบเดินไปเถอะ ไม่ต้องกลัว!”
“โอเค”
ได้ยินดังนั้น ซูโม่ผ่อนคลายลงมาก ร่างเคลื่อนที่ทันที ความเร็วเร็วขึ้นกว่าเมื่อครู่ถึงสิบเท่า
หนึ่งนาทีต่อมา ก็มาถึงโถงโลหะขนาดมหึมา