นี่มันระดับที่มนุษย์จะไปถึงได้จริงหรือ?
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในใจเทียนเป่ยก็มีคำตอบแล้ว
สองคำ — ไม่ใช่!
นี่ไม่ใช่ระดับที่มนุษย์ธรรมดาจะไปถึงได้อีกแล้ว!
คนทั่วไปแม้ฝังศพไปทั้งชีวิตก็ไม่มีทางแตะขอบของระดับนี้ได้เลย
ซูโม่ยังพอว่ากันได้ เพราะเขาอาศัยพลังภายนอก
แต่หลานเต้านี่สุดยอดจริง ๆ การที่ร่างกายเนื้อธรรมดาจะฝึกจนถึงระดับน่าสะพรึงขนาดนี้ มันก็คือปาฏิหาริย์ชัด ๆ
หนิงไห่สตัวกลับมา ตบบ่าเทียนเป่ยแรง ๆ เขามองออกว่าจิตวิญญาณสายมารของเทียนเป่ยเริ่มสั่นคลอนแล้ว
จิตวิญญาณสายมารสั่นคลอน ย่อมเป็นผลร้ายยิ่งต่อเส้นทางสายมารของเขาในอนาคต
แถมอาจก้าวต่อไปไม่ได้อีกเลยก็เป็นได้
เสียงหนิงไห่หนักหน่วงดังกึกก้อง "พูดให้รู้เรื่อง!"
เทียนเป่ยได้สติ มองหนิงไห่ที่เฉยชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น "อาจารย์... หลานเต้าคนนี้มันมนุษย์จริงหรือเนี่ย?"
"นี่... มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!"
"ก็น่ากลัวจริง"
เรื่องนี้หนิงไห่ไม่ปฏิเสธ อะไรมันคืออะไร
หลานเต้าน่ากลัวจริง เขาต้องยอมรับ
เขามองหลานเต้าบนหน้าจอโทรศัพท์ แล้วพูดด้วยความอาลัย "ตอนที่ข้าพบหลานเต้าครั้งแรก ข้ายังสู้กับมันได้อยู่หย่อมหย่อม แต่ตอนนี้..."
พูดถึงตรงนี้ หนิงไห่ส่ายหัว ยิ้มขมขื่น "ตอนนี้เหรอ ประมาณว่ารับสิบเกมแรกก็แทบไม่ไหว"
เทียนเป่ยเงียบ เขาไม่รู้จะพูดอะไรดี
แม้แต่อาจารย์ที่ลึกล้ำสุดๆ อย่างนี้ยังประเมินหลานเต้าแบบนี้ จะเห็นได้ว่าหลานเต้าน่ากลัวถึงระดับไหน