เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ ดวงตาของหลานเต้าก็ผุดขึ้นมาซึ่งความลังเล
ไม่ใช่ว่า……
เขาคิดไปเองเหรอ?
จากน้ำเสียงของคนตรงหน้านี้ ไม่ได้ยินการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์แม้แต่น้อย
นั่นแปลว่า สิ่งที่คนนี้พูดเมื่อครู่น่าจะเป็นความจริงทั้งหมด
ยิ่งไปกว่านั้น น้ำเสียงของคนนี้ฟังดูแก่ณ์เกลี้ยงขนาดนี้ จะเป็นอัจฉริยะคนนั้นแห่งเซี่ยกั๋วได้ยังไง……
ถ้าซูโม่รู้ถึงความคิดในใจของหลานเต้าตอนนี้ เขาต้องหัวเราะปากแหวกถึงหูแน่นอน
การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์?
น้ำเสียงแก่ณ์เกลี้ยง?
เสียงที่ผ่านอุปกรณ์เปลี่ยนเสียงที่วันจันทร์ติดตั้งเอาไว้ จะได้ยินอะไรออกมาบ้าง?
ไม่ได้ยินแม้แต่ก้นกบ!!!
หลานเต้าครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วกล่าวว่า "ไม่ว่าศาลเทพกับท่านจะมีความแค้นอย่างไร แต่ท่านสังหารพิทักษ์ทหารศาลเทพของข้าไปกว่ายี่สิบนาย นี่คือข้อเท็จจริง ท่านจะรับรองหรือไม่?"
"รับรอง"
ซูโม่ตอบกลับมาเบา ๆ ราวกับสายลม
เมื่อได้ยินดังนั้น พลังอาฆาตของหลานเต้าพุ่งทะยานขึ้นทันที ลมแรงพัดกระหน่ำขึ้นกลางสนาม จนชายเสื้อพลิ้วไหวเป็นจังหวะ
"ศาลเทพลงมือทำอะไร ไม่จำเป็นต้องไปอธิบายให้ใครฟัง!"
"แต่ท่านบุกรุกสำนักใหญ่ของศาลเทพ สังหารพิทักษ์ทหารศาลเทพของข้า เรื่องนี้ต้องมีคำตอบ!"
"วันนี้ ชีวิตของท่านต้องถูกฝากไว้ที่นี่!"
"เฮอะ——"
ซูโม่หัวเราะเยาะหนึ่งครั้ง แล้วกล่าวว่า "ก็แค่ต่อยกันด้วยหมัดไม่ใช่เหรอ ใครหมัดใหญ่กว่าคนนั้นเจ๋งกว่า พูดเว่อร์อะไรกันมากมาย"
แท้จริงแล้ว เขายังชื่นชมหลานเต้าอยู่บ้าง
ก็ในเมื่อ ใช้ร่างมนุษย์ธรรมดาฝึกฝนจนไปถึงขั้นแบบวันนี้
ยากเย็นจริง ๆ!
แต่พอได้ยินถ้อยคำของหลานเต้าเมื่อครู่ ความชื่นชมเสี้ยวนั้นในใจก็หายวับไปทันที
ฝีมือสูงแค่ไหน แต่ไม่รู้จักแยกผิดชอบชั่วดี