ในห้องถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ตของเซี่ยกั๋ว ข้อความบนหน้าจอถล่มทลายอย่างบ้าคลั่ง
"โอ้โห ภาพนี้ช่างน่าตื่นตะลึงจริงๆ!"
"ฮ่าๆ— ตอนนี้ฉันอยากพูดแค่สองคำ โคตรจะสุดยอด!"
"เฮ้? พวกเธอสังเกตเห็นไหม ทำไมเรือบรรทุกเครื่องบินของประเทศต้าหยางถึงไม่เป็นอะไรเลย?"
"ใช่แล้ว! เรือบรรทุกเครื่องบินทั้งหกลำไม่เป็นไรเลย นี่มันเรื่องอะไรกัน?"
"หรือว่าเกราะป้องกันของเรือบรรทุกเครื่องบินจะแข็งแกร่งเกินไป การโจมตีเลยไร้ผล?"
............
ในเวลานี้ ประมุขและผู้บริหารระดับสูงของประเทศต่างๆ ที่เห็นภาพนี้ผ่านการถ่ายทอดสดต่างก็เบิกตากว้าง
ช็อคไปเลย!
อาวุธลับของเซี่ยกั๋วแบบนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก ยิ่งไปกว่านั้นที่น่าตะลึงก็คือ เรือบรรทุกเครื่องบินของประเทศต้าหยางกลับไม่เป็นอะไรเลยเมื่อเผชิญกับการโจมตีแบบนี้?
มันเกิดอะไรขึ้น?
เรือเทียนสุยยังถูกยิงทะลุเลย ทำไมเรือบรรทุกเครื่องบินของประเทศต้าหยางถึงสามารถต้านทานการโจมตีของอาวุธลับของเซี่ยกั๋วได้?
เมื่อประเทศสมาชิกสหภาพสันติภาพเห็นภาพนี้เข้า พวกเขาก็รู้สึกเสียใจไปหมดในทันที
หากรู้ตั้งแต่แรกว่าประเทศต้าหยางสามารถต้านทานการโจมตีที่คร่าชีวิตแบบนี้ได้ พวกเขาจะไม่มีวันเลือกถอนทัพเด็ดขาด
แต่บนโลกนี้ไม่มีทางย้อนเวลาไปซื้อกิมเสี่ยงได้...
เป็นไปได้สูงมากที่เค้กก้อนโตของเซี่ยกั๋วจะถูกประเทศต้าหยางกลืนกินไปเพียงลำพัง พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา ประมุขของประเทศสมาชิกสหภาพสันติภาพต่างก็อิจฉาจนตาแดง
ภายในประเทศต้าหยาง
จอภาพขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนกำลังถ่ายทอดสดเหตุการณ์นี้ พอเห็นเรือบรรทุกเครื่องบินของประเทศตัวเองไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย ถนนที่เคยเงียบเหงาก็ระเบิดเสียงเชียร์กึกก้อง