"ได้สิ"
ซูโม่หัวเราะเบา ๆ "เดี๋ยวผมให้คนส่งการ์ดไปให้คุณเฉา คุณเฉามาร่วมงานแต่งของผมได้ ถือเป็นเกียรติของผมมาก"
"อาจารย์ซูทำให้ผมเกรงใจเกินไปแล้ว"
เฉากว่างเทารีบพูด "งั้นผมไม่รบกวนอาจารย์ซูละ พอถึงวันมงคลของอาจารย์ซู ผมจะเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่มาด้วยแน่นอน"
"ขอบคุณครับ"
ซูโม่กล่าวขอบคุณแล้ววางสายไป
เหยียนจิ่วซีชะโงกหน้าตามด้วยความอยากรู้ "เสี่ยวโม่ ใครโทรมาเหรอ?"
"เฉากวงเทา หัวหน้าหน่วยงานหลินไห่"
ซูโม่ไม่แยแสคุณนายผู้เป็นมารดาทั้งสองที่อยู่ไม่ไกล สอดแขนโอบเอวบางของเหยียนจิ่วซีไว้ตรง ๆ แล้วอธิบายเสียงเบา "เขาอยากมางานแต่งเรา แต่ไม่ได้รับซองเชิญ เลยโทรมาขอเป็นพิเศษ"
"เดี๋ยวเธอไปบอกแม่เรื่องนี้หน่อย ให้ท่านจัดการให้ ฉันมีธุระต้องคุยกับท่านเฉิน ขอขึ้นไปข้างบนก่อน"
พูดจบ เขาก็หอมแก้มข้างที่งดงามของเหยียนจิ่วซีเบา ๆ แล้วหันหลังเดินขึ้นบันไดไป
เหยียนจิ่วซีแก้มแดงเรื่อ เอียงคอมองคุณนายผู้เป็นมารดาทั้งสอง เห็นว่าท่านทั้งสองไม่ได้สนใจทางนี้ จึงโล่งอกในใจ แล้วชูกำปั้นเล็ก ๆ ขู่ซูโม่ด้วยความหมั่นไส้
"คนเลว!"
ท่าทางแบบนั้น ทั้งน่ารักทั้งดุไปด้วย
ซูโม่เดินเข้าห้อง หยิบโทรศัพท์มากดสายหาท่านเฉิน
ยิ่งใกล้ถึงวันแต่งงาน ช่วงสองวันมานี้เขาก็กลับมาฝันเรื่องนั้นอีก ทำให้เขาต้องเตรียมตัวล่วงหน้า
งานแต่ง ห้ามมีอะไรพลาดเด็ดขาด!
ใครกล้ามีความคิดแอบแฝง งั้น...ฮึ่ย!