แม่ของเหยียนหน้าดำ หน้าผากเต็มไปด้วยเส้นดำ
“ต่อหน้าพวกรุ่นน้อง นายทำตัวเป็นผู้ใหญ่หน่อยได้ไหม?”
“พี่เหยียน ขอโทษที ฉันตื่นเต้นไปหน่อย”
หลุยส์เกาหัวแกรก ๆ ยิ้มแหย ๆ
เหยียนจิ่วซียังพอว่า เธอรู้นิสัยของหลุยส์บ้าง เลยไม่ได้ติดใจอะไร
แต่ ซูโม่เพิ่งเจอหลุยส์ครั้งแรก นิสัยเปิดเผยเป็นกันเองของเขาทำให้ซูโม่ขำในใจไม่หยุด
ตอนแรก ซูโม่คิดว่าหลุยส์น่าจะเป็นคนสุขุม แต่พอเจอตัวจริง แตกต่างกันลิบลับ
หลุยส์จ้องไปที่ซูโม่ ต่อให้เขาไม่สนใจเรื่องรอบตัว ก็เคยได้ยินชื่อเสียงของซูโม่
อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเซี่ยกั๋ว!
ตำแหน่งนี้ คนธรรมดาเอาไม่อยู่หรอก
“จ๊าก ๆ เสี่ยวซี อาตาดูหนูไม่ผิดเลยจริง ๆ ตอนเจอหนูครั้งแรกหนูเพิ่งห้าขวบ ตอนนั้นอาตาก็รู้เลยว่าโตขึ้นหนูต้องหาเจ้าบ่าวที่แสนดีได้แน่”
หลุยส์ว่า “แต่ อาตาก็ไม่คิดจริง ๆ ว่าหนูจะเก่งขนาดนี้ ปราบซูโม่ลงได้เลย อาตาได้แต่บอกว่าทึ่ง แล้วเบาใจเถอะ ตอนหนูแต่งงาน อาตาจะห่ออั่งเปาให้หนูก้อนใหญ่แน่!”
“คุณลุงหลุยส์ อย่ามาล้อหนูสิคะ”
เหยียนจิ่วซีอายเล็กน้อย ก้มหน้าน้อย ๆ ด้วยความเขิน
เห็นดังนั้น แม่ของเหยียนก็พูดขึ้นว่า “พอแล้ว งานพนันหินคราวนี้ นายเตรียมขาดทุนอีกเท่าไหร่?”
หลุยส์: “…”
ทิ่มแผลใจคน จะตรงไปขนาดนี้เลยเหรอ?
อะแฮ่ม—
“พี่เหยียนพูดอะไรอย่างนั้น ด้วยประสบการณ์ศึกษาเรื่องพนันหินของผมมาเป็นปี ๆ จะขาดทุนได้ไง?”