r />บ้านตระกูลจ้าว
บรรยากาศในห้องฉายภาพอึมครึมมาก ทุกคนได้ดูคลิปสัมภาษณ์อิชิมุระ ทาคาชิช่วงสุดท้ายกันหมดแล้ว
คนที่ตอบสนองรุนแรงที่สุดก็คือจ้าวเทียน เขาทุบที่วางแขนเก้าอี้ด้วยความโกรธ
“บ้าเอ๊ย! ไอ้หมอนี่มันโอหังเกินไปแล้ว อย่าห้ามผมเชียวนะ ผมจะให้มันนอนเปลหามออกจากตี้ตูให้ได้”
ทุกคน: “……”
สุดท้ายจ้าวหลิงเอ๋อเป็นคนเอ่ยปากห้าม
“จ้าวเทียน แบบนี้ไม่ดีมั้ง มันผิดกฎหมายนะ”
คุณพ่อจ้าวมองหญิงสาวข้างกายลูกชายด้วยแววตามีความหมายลึกซึ้ง
แม้ลูกชายจะไม่ได้แนะนำ แต่ด้วยประสบการณ์ในวงการธุรกิจหลายสิบปี คุณพ่อจ้าวจะดูความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ออกได้ยังไง?
จ้าวเทียนได้ยินคำพูดของจ้าวหลิงเอ๋อ อารมณ์ถึงสงบลงหน่อย
“หลิงเอ๋อ ต่อให้ต้องรับผลอะไรตามมา ผมก็ไม่สนแล้ว ถ้าจะได้อัดไอ้หมอนั่นสักตั้ง มันรังแกกันเกินไปแล้ว!”
ตอนนั้นเอง มีคำพูดหนึ่งดึงดูดความสนใจของทุกคน
“พอได้แล้ว ถ้าอยากอัดมัน ก็รอให้พ้นพรุ่งนี้ไปก่อน”
คนพูดคือซูโม่ ประโยคนี้ทำให้ทุกคนมองเขาอย่างไม่เข้าใจ
จ้าวเทียนถาม: “ท่านพี่ หมายความว่าไง? ทำไมต้องรอให้พ้นพรุ่งนี้ไปก่อน?”
ท่ามกลางสายตาของทุกคน ซูโม่ยิ้มสบายๆ
“เพราะพรุ่งนี้ฉันจะไปท้าอัลฟ่าโกะ!”
คำพูดที่เหมือนไม่หนักหนาอะไร แต่กลับทำให้ห้องฉายภาพเงียบสนิทลงทันที
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน ว่าซูโม่จะเอ่ยคำพูดที่ทำให้ตกตะลึงได้ขนาดนี้