แต่ยังไงก็ต้องอดกลืนให้ได้
ทากามิ ยาสุไดไม่มีทางเลือกใด ๆ ช่องว่างด้านกำลังของสองฝ่ายมันต่างกันมากเกินไป
อีกฝ่ายมีเรือบรรทุกเครื่องบินถึง 3 ลำ แต่ฝ่ายเขากลับไม่มีแม้แต่ลำเดียว
มีแค่เรือเฟยหยุน ซึ่งเป็นเรือรบจำลองแบบเรือบรรทุกเครื่องบิน กำลังรบต่างระดับกันโดยสิ้นเชิง
ถ้าสองฝ่ายลงมาปะทะกันจริง ๆ อีกฝ่ายแค่ปล่อยเรือบรรทุกเครื่องบินออกมาลำเดียว พวกเขาก็แทบจะรับไม่ไหวแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ตามข้อมูลที่มี
เรือบรรทุกเครื่องบินทั้ง 3 ลำของอีกฝ่าย บรรจุเครื่องบินรบอิน-27 ลำละ 50 คันเต็ม ๆ ทุกลำ
สามลำรวมกันคือ 150 คันของอิน-27!
แรงกดดันระดับนี้ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น……
ส่วนเรือเฟยหยุนที่ฝ่ายเขามี บรรจุไว้แต่เฮลิคอปเตอร์รบ……
ต่างกันไม่ใช่นิดหน่อยหรอก!?
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้สถานะของอีกฝ่ายในเวทีโลกกำลังพุ่งกระฉูด ไล่ตามประเทศต้าหยางติด ๆ
ส่วนประเทศซากุระของพวกเขา……
เทียบกันไม่ติดเลยแม้แต่น้อย!
รวมทุกปัจจัยเข้าด้วยกัน ประเทศซากุระไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเซี่ยกั๋วได้
ประเทศซากุระก็รู้ตัวดี ดังนั้นหลายปีที่ผ่านมา การรับมือกับเซี่ยกั๋วจึงระมัดระวังสุด ๆ ไม่ให้เซี่ยกั๋วได้จับผิดแม้แต่นิดเดียว
ก่อนออกภารกิจ ทากามิ ยาสุไดก็ได้รับคำสั่งมาแล้ว
ห้ามเกิดการปะทะกับกองเรือเซี่ยกั๋วเด็ดขาด!
ทากามิ ยาสุไดย่อมจะเชื่อฟังคำสั่ง แต่พอเห็นท่าทีของกองเรือเซี่ยกั๋วแล้ว ก็ยังอดใจไม่ได้ที่อยากจะลงมือทะเลาะกันสักหน
เมื่อหลายสิบปีก่อน เซี่ยกั๋วยังเป็นแค่ประเทศเล็ก ๆ เท่านั้น