หลินไห่
ชั้นใต้ดินชั้นที่ 2 กำลังเกิดภาพมหัศจรรย์ขึ้น
ซูโม่วางฝ่ามือทั้งสองข้างกับที่ควบคุมขนาดเท่านาฬิกาข้อมือ ตรงหน้าเขาลอยเรียงรายด้วยโดรนขนาดเล็กกว่าสิบลำ เทคโนโลยีฉายภาพสามมิติเสมือนทำให้ภาพมอนิเตอร์แบบเรียลไทม์ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
นี่คือแรงบันดาลใจล่าสุดของเขา
โดรนรบฮัมมิงเบิร์ด!
โดรนเหล่านี้ไม่ใช่โดรนธรรมดา แต่เป็นโดรนที่รวมการเฝ้าระวัง สำรวจ โจมตี และระเบิดตัวเองไว้ในลำเดียว ควบคุมได้ผ่านรีโมตระยะไกล
ระยะควบคุมไกลถึงหลายร้อยกิโลเมตร ข้อมูลที่บรรจุอยู่ข้างในมหาศาลเกินคำบรรยาย
นอกจากระยะควบคุมแล้ว ความเก่งกาจของโดรนรบฮัมมิงเบิร์ดยังอยู่ที่มันไม่มีเสียงรบกวน และเปลือกสีดำทำให้มันกลางแสงราตรีเหมือนผีร้าย
ภายในตัวเครื่องติดตั้งอุปกรณ์ต้านเรดาร์ นอกจากผู้ควบคุมแล้ว ไม่มีใครตรวจจับพบได้เลย
ที่เจ๋งที่สุดคือการโจมตีแบบระเบิดตัวเอง พลังทำลายเทียบเท่าลูกระเบิดเจาะทะลุระดับ 5 หนึ่งลูก ความรุนแรงร้ายกาจสุดขีด
จริง ๆ แล้ว หลังพัฒนาโดรนรบฮัมมิงเบิร์ดเสร็จ ซูโม่เองก็ยังงงกับตัวเอง ว่าทำไมช่วงนี้ชอบค้นคว้าเรื่องอาวุธขึ้นมา ทั้งที่เขาไม่ใช่สายเลือดรบเลยสักนิด
แต่งงก็งง
เขาก็ยังเลือกดันการวิจัยโดรนรบฮัมมิงเบิร์ดไปจนถึงที่สุด
เริ่มอย่างไรต้องจบอย่างนั้น นี่คือสไตล์ของเขา
ภาพตรงหน้านี้คือขั้นที่สำคัญที่สุดของการทดลอง นั่นคือการควบคุมแบบแยกสมาธิ