"เรียนจบก่อนกำหนด?"
เสียงอุทานของแม่ซูดังลั่นจนหนิงไห่ที่นั่งเบาะหน้าต้องหันมามอง
ท่ามกลางสายตาสามคู่ ซูโม่พยักหน้าอย่างสงบแล้วยอมรับ "ใช่ครับ ผมจะเรียนจบก่อนกำหนด ทางท่านอธิการอนุมัติเรื่องจบแล้ว"
แม่ซูตาเป็นประกาย ลองหยั่งเชิงถาม "ถ้าจบก่อนกำหนด งั้นพวกเราก็..."
พูดถึงตรงนี้ แม่ซูก็กะพริบตาใส่ลูกชาย ความหมายชัดเจนไม่ต้องพูด
เหยียนจิ่วซีก้มหน้ากำลังเล่นปอยผมอยู่ ใบหน้าร้อนผ่าว เธอเองก็รู้ว่าแม่ซูหมายถึงอะไร
"อะแฮ่ม—"
ซูโม่พยักหน้าถือวิสาสะ "ผมกับเสี่ยวซีจะแต่งงานกันปลายปีนี้ ช่วงนี้จะตกแต่งบ้านใหม่แล้วก็เตรียมของจัดงานแต่งไปด้วย"
สิ้นคำประกาศ เขาพูดอย่างองอาจผึ่งผาย อดทนมานานแสนนาน ในที่สุดก็จะได้กลับลำเสียที!
"เรื่องนี้ยกให้แม่เลย แม่จัดการให้เอง"
แม่ซูยิ้มหน้าบานจนหุบไม่ลง "ลูกกับเสี่ยวซีแค่เล่นกันไป ส่วนเรื่องอื่นไม่ต้องกังวล แม่กับคุณน้ารับรองทำให้เรียบร้อยไม่มีขาดตก"
แม่เหยียนพยักหน้ายิ้มรับ ตอนนี้ความคิดของเธอกับแม่ซูตรงกันเป๊ะ แทบอยากให้สองคนนั้นแต่งงานกันไว ๆ
จะได้อุ้มหลาน!
มีแต่หนิงไห่เท่านั้นที่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์ ลูกสาวพึ่งได้คืนมาแท้ ๆ เขายังทันได้ทะนุถนอมดีเลย แล้วนี่จะถูกเจ้านี่มาแย่งไปแล้ว?
ถึงซูโม่จะเลิศเลอเพอร์เฟกต์ เรียกได้ว่าทั่วทั้งเซี่ยกั๋วหาผู้ชายคนไหนดีกว่านี้ไม่ได้
แต่หนิงไห่ก็ยังทำใจไม่ได้สักที นี่คงเป็นโรคประจำตัวของบรรดาพ่อทุกคนบนโลก
ไม่ว่าลูกเขยจะดีพร้อมแค่ไหน พอถึงจังหวะที่ลูกสาวจะแต่งออกไปจริง ๆ ใจพ่อก็ยังปวดหนึบอยู่ดี