คำพูดนี้ แทงใจดำสุดๆ!
พวกนักเรียนที่เมื่อกี้ยังขอให้ซูโม่ปล่อยๆ หน่อย ต่างก้มหน้าด้วยความละอาย
ใช่แล้ว!
ถ้าพวกเขาได้สิทธิ์เข้าร่วมการรับรองอย่างเป็นทางการ ก็เท่ากับเป็นตัวแทนของเซี่ยกั๋ว ถ้าผลงานออกมาห่วยแตก ก็มีแต่จะทำให้คนอื่นดูถูกเซี่ยกั๋ว
มองซูโม่ที่ยืนพูดอย่างขึงขังอยู่บนเวที เหยียนจิ่วซีก็เผยรอยยิ้มจางๆ
เสี่ยวโม่ของเธอ เวลาเอาจริงนี่เท่สุดๆ!
"อีกอย่างที่ทุกคนต้องเข้าใจคือ ในมือฉันมีโควต้าสิบที่ก็จริง"
เห็นทุกคนเงียบกริบ ซูโม่ก็เอ่ยต่อ "แต่ ฉันไม่ได้บอกว่าจะต้องเลือกจากพวกคุณสามสิบกว่าคนนี่นะ ถ้าคะแนนสอบคราวนี้ไม่ได้มาตรฐานของฉัน ต่อให้คุณเบียดเข้าท็อปเท็นได้ ก็ไม่ได้โควต้าอยู่ดี"
"การสอบจะจัดขึ้นวันจันทร์หน้า เพราะงั้น ทุกคนใช้เวลาสองสามวันนี้พยายามเข้าไปให้เต็มที่เถอะ!"
พูดจบ ซูโม่ก็เดินออกจากห้องเรียนไป ตอนผ่านเซี่ยไห่เซิงก็หยุดฝีเท้าไปครู่นึง แล้วกระซิบ "อาจารย์เซี่ย อีกเดี๋ยวผมกับแฟนจะไปห้องสมุด ถ้าอาจารย์กับอาจารย์ฉางจื้อหลานว่างก็ไปหาผมที่นั่นได้นะ อย่าลืมเอาปัญหาที่สงสัยมาด้วยล่ะ"
เซี่ยไห่เซิงตัวสั่นสะท้าน ดวงตาเต็มไปด้วยความยินดี
"ขอบคุณอาจารย์ซูครับ"
-
ห้องสมุด
หน้าโต๊ะตัวนึง ซูโม่ชี้นิ้วลงบนสูตรคณิตศาสตร์ในกระดาษทด "อาจารย์เซี่ย อาจารย์ฉาง พวกคุณลองดูวิธีคิดในขั้นนี้ให้ละเอียดอีกทีก่อน"
"อาจารย์ซูครับ ขั้นนี้... น่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะ?"
ฉางจื้อหลานขมวดคิ้ว ครุ่นคิดจริงจังอยู่หลายรอบ ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่มั่นใจ
ส่วนเซี่ยไห่เซิงที่อยู่ข้างๆ ก็ทำหน้าเหมือนจะมีเรื่องกลุ้มใจ
สองคนมองไปมองมา ก็รู้สึกว่าวิธีแก้ในขั้นนี้ไม่มีอะไรผิด แต่พอโดนซูโม่ชี้แบบนี้ ทั้งคู่ก็อดสงสัยในตัวเองขึ้นมาจับใจ
"ถ้าไม่มีปัญหา แล้วทำไมสองอาจารย์พอแก้มาถึงขั้นนี้ ก็ไปต่อไม่ได้ล่ะครับ?" ซูโม่หรี่ตาถามกลับ