“เจ้าภาพ ประมูลลูกแก้วนี่ซะ!”
ได้ยินเสียงดังแว่วขึ้นในสมอง ซูโม่ก็ไม่อาจระงับความฉงนไว้ได้ เพราะนี่ครั้งแรกเลยที่เขาจะได้ยินเสี่ยวโม่ใช้น้ำเสียงร้อนรนถึงเพียงนี้
ตลอดมา เสี่ยวโม่ไม่เคยเอาใจใส่ของฝากโลกมนุษย์พวกนี้เลยสักนิด
ก็เพราะระบบน่ะไม่ได้เป็นผลผลิตของอารยธรรมเทคโนโลยียุคนี้อยู่แล้ว ส่วนเสี่ยวโม่ในฐานะพ่อบ้านประจำระบบ จะมองของบนโลกไม่ออกก็ถือว่าปกติ
ซูโม่ก็ชินกับท่าทีแบบนี้ของเสี่ยวโม่มานานแล้ว
แต่ลูกแก้วคริสตัลบนจอนี่ กลับทำให้เสี่ยวโม่เปลี่ยนไปจากเดิมคนละคน กระตือรือร้นจนน่าตกใจ
ทำให้ซูโม่รู้สึกแปลกใจ ควบคู่ไปกับความฮึกเหิมและความงงงวยอันมหาศาล
ก็แค่ลูกแก้วคริสตัลหนึ่งเม็ดเอง
แม้ความบริสุทธิ์จะถึงระดับ 10 ก็เถอะ แล้วไง?
พูดกันตรง ๆ มันก็ยังเป็นแค่ลูกแก้วคริสตัล!
ซูโม่ทนไม่ได้ต้องถามขึ้นในสมอง “เสี่ยวโม่ เป็นอะไรไปเนี่ย? แค่ลูกแก้วคริสตัลธรรมดา ๆ แล้วทำไมพ่อบ้านระบบอย่างเธอถึงเสียมารยาทขนาดนี้? มันไม่ปกติเลยนะ!”
เสี่ยวโม่: “เชี่ย! นี่มันไม่ใช่ลูกแก้วคริสตัลเลยแม้แต่นิดเดียว เธอคงไม่มีวันเดาได้เลยว่าลูกแก้วนี่มันคืออะไร ลูกแก้วคริสตัลอะไรของก๊าก นี่มันวัตถุดิบสำหรับผลิตพลังงานระดับ 10 ผลึกรวมพลังงาน!”
“ลูกแก้วคริสตัล? หืม เด็กหญิงมนุษย์คนนี้มันกำลังดูถูกลูกแก้วนี่อยู่ ความหายากของผลึกรวมพลังงานเกินจินตนาการของเธอออกไปอีก”
“ไม่คิดเลยว่าบนโลกจะมีสมบัติล้ำค่าขนาดนี้ เจ้าภาพ เธอรวยแล้ว! รวยกอบโกย!”
ซูโม่: “……”
ผลึกรวมพลังงาน?