"ยังไม่พอหรอก"
ซูโม่ไม่มีสีหน้าทะนงตนเลยสักนิด สิ่งที่ทำได้ตอนนี้มันไม่พอเลยด้วยซ้ำ
อาจจะเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่สำหรับหยางซิง แต่สำหรับเขา ไม่ใช่เลย
ถ้ายังแตะข้อมูลที่ต้องการไม่ได้ ต่อให้ก้าวหน้าแค่ไหนก็เป็นได้แค่ "ของเล่นไร้ค่า" ดีๆ นี่เอง
ในโลกของเขามีผลลัพธ์แค่สองอย่าง
สำเร็จ หรือ ล้มเหลว!
แน่นอน ในพจนานุกรมของเขาไม่มีคำว่าล้มเหลว เพราะงั้นสำเร็จสถานเดียวเท่านั้น!
หยางซิงยิ้มเจื่อนๆ "อาจารย์ซูครับ มันน่าเหลือเชื่อมากแล้วนะ จริงๆ นะครับ ค่อยเป็นค่อยไป ดูจากความเร็วตอนนี้ ผมว่าเดี๋ยวอุณหภูมิจุดระเบิดก็แตะ 100 ล้านองศาได้แล้วล่ะ"
ซูโม่พยักหน้า เหลือบมองทีมเทคนิคด้านล่างหลายสิบคน "ผู้อาวุโสหยางครับ แจ้งทุกคนด้วย วันนี้ขอโอทีหน่อย เดี๋ยวติดเครื่องอีกรอบ"
ว่าแล้วก็ยื่นกระดานเขียนในมือให้หยางซิง "รอบนี้ลดสารตั้งต้นปฏิกิริยาลง ใช้สูตรตามนี้เลย"
"ครับ"
หยางซิงรับกระดานเขียนไปอย่างทะนุถนอม ก่อนหมุนตัวเดินออกไป
งานเตรียมการดำเนินไปกว่าชั่วโมง พอทุกอย่างพร้อม หยางซิงอยู่ด้านล่างก็ผงกศีรษะให้ซูโม่บนแท่นควบคุม
ซูโม่ยกยิ้มมุมปาก หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา กดพูดเสียงเข้ม "ทุกคนโปรดทราบ การทดลองจุดระเบิดครั้งที่ 12 นับถอยหลัง ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง จุดระเบิด!"
"ครืนนนนน..."