ซูโม่ดึงเหยียนจิ่วซีให้นั่งลงบนโซฟา สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ "เสี่ยวซี ทำไมผมรู้สึกว่าคุณเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยนะ?"
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เหยียนจิ่วซีต้องถามให้รู้เรื่องแน่ ๆ แต่นี่กลับ...
"ที่ไหนกัน..." เหยียนจิ่วซีเขินอายนิด ๆ เมื่อถูกซูโม่มอง เธอรู้ดีว่าซูโม่หมายถึงอะไร ก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะเป็นอันหรานหรือลู่หว่างโยว เธอก็แสดงท่าทีชัดเจนมาก ตอนนั้นเธอก็กังวลว่าซูโม่จะไปชอบสาวอื่นจริง ๆ
แต่ตอนนี้เหยียนจิ่วซีคิดได้แล้ว เธอชอบที่ตัวตนของซูโม่ ไม่ว่าจะมีกี่คนที่ชอบเขา ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าเขายอดเยี่ยมแค่ไหน และหลังจากผ่านเรื่องราวมามากมายขนาดนี้ เธอสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่ซูโม่มีต่อความรักครั้งนี้ ไม่ว่าเมื่อไรเธอก็เลือกที่จะเชื่อใจซูโม่!
"สาวน้อย ยิ่งคุณเป็นแบบนี้ ผมยิ่งอยากจะบอกให้ฟัง" เมื่อเห็นคนน่ารักที่ก้มหน้าต่ำ ซูโม่ก็พูดอย่างอารมณ์ดี "ที่ตัวผมมีกลิ่นน้ำหอม ก็เพราะมีคนพยายามยั่วยวนผม แต่ผมเป็นคนมีเจ้าของแล้วนะ จะไปหลงกลได้ยังไง? ผมก็เลยปฏิเสธไปตรง ๆ เลย ว่าแต่ว่า ผมทำตัวดีขนาดนี้ คุณต้องให้รางวัลสามีสักหน่อยหรือเปล่า?"
เดิมทีซูโม่ไม่ได้ตั้งใจจะเล่าเรื่องนี้ให้เหยียนจิ่วซีฟัง แต่เมื่อสาวน้อยจมูกไวผิดสังเกตแล้ว เขาก็เลือกที่จะบอกความจริงตามตรง การเปิดอกคุยกันดีกว่าวิธีจัดการใด ๆ
"คุณหมายถึงลอรีน่ะหรือ?"