"ถูกต้อง!"
อลิซ: "กรรมการรอบนี้นอกจากอาจารย์ซูแล้ว ยังมีนักคณิตศาสตร์ระดับสี่ของกลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติเราอีกสองท่าน การรับรองสาธารณะนี่คือมหกรรมของนักคณิตศาสตร์ทั่วโลกเลยนะคะ อาจารย์ซูเป็นเหมือนตัวแทนของวงการคณิตศาสตร์ ถ้ามาได้ละก็ แฟนคลับที่ชื่นชอบอาจารย์คงยิ้มแก้มปริแน่นอน"
"จะไปก็ได้อยู่หรอก"
ซูโม่ตอบเรียบ ๆ "แต่มีเรื่องที่ผมต้องขอเคลียร์ก่อน"
"อาจารย์ซู เชิญเลยค่ะ" เสียงอลิซในสายสุภาพสุด ๆ ไม่เหลือแววกร่างเหมือนสมัยก่อนเลยสักนิด
"อำนาจกรรมการนี่ใหญ่แค่ไหน?"
ซูโม่หรี่ตา "ผมไม่อยากเป็นแค่หุ่นเชิด!"
"อาจารย์ซู วางใจได้เลยค่ะ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นแน่นอน..."
-
วางสายปุ๊บ
ซูโม่ก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เรื่องเป็นกรรมการน่ะเขาเฉย ๆ แต่ที่ถูกใจคือคราวนี้ไม่ต้องไปเมืองนอกแล้ว
ตอนแรกนึกว่าที่จัดงานรับรองสาธารณะคราวนี้คงเป็นประเทศต้าหยาง ไม่แปลกหรอก เพราะแชมป์ปีที่แล้วก็ประเทศต้าหยาง ตามปรกติก็น่าจะจัดที่นั่น
ถ้าเป็นงั้น เขาก็คุมทีมไปแข่งไม่ได้น่ะสิ
ตัวเขาเองเนี่ยอ่อนไหวแค่ไหน ซูโม่รู้ดี โดยเฉพาะหลังจากเรื่องเทคโนโลยีเครือข่ายยุคห้าคราวที่แล้ว ประเทศต้าหยางยิ่งหมายหัวเขาเป็นเสี้ยนหนาม อยากกำจัดให้หายไปจากโลกนี้เลย
แต่ถ้าเขาไม่ไปก็ไม่ค่อยสบายใจหรอก เพราะห่วงเหยียนจิ่วซี
แต่ตอนนี้หมดห่วงแล้ว
กำลังจะกลับห้องเรียน ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังตึงตังเป็นชุด ซูโม่หันไปมอง เห็นเหอกวงเหวินหน้าดำคร่ำเครียด ข้างหลังมีคนตามมาอีก 7 คน ในนั้นมีหนุ่มสาว 4 คน ชาย 3 หญิง 1
